Punt
nl
Net nieuw op punt.nl
Hieronder zie je de meest verse artikelen vanuit punt.nl
Muziek: Lilac Wine – Jeff Buckley ‘I’ve got a blather’ ‘Ehmmm… okay, met too I guess’ ‘Oh sorry, I mean a blister!’ Zomaar 1 van de vele spraakverwarringen die ik in deze eerste week heb opgedaan. Het is vooral in het begin even wennen om alleen maar Engels te spreken. Maar het gaat steeds beter; woorden als eelt en hordeur heb ik me al eigen kunnen maken en ik kan ook gewoon mn eigen humor in het Engels voortzetten, humor die ik alleen leuk vind, dus dat voelt lekker vertrouwd :P. Op dit moment is school niet nog begonnen, dus heb ik even de tijd om te wennen aan het land, de mensen, mijn huis en de temperatuur. Want wat is het weer hier heerlijk! Ik had even 2 dagen last van een soort zonne-allergie, maar dat vind ik eigenlijk alleen maar grappig. Het is hier rond de 32 graden en komende week wordt het een graad of 25. En ik moet ongeveer 25 minuten lopen van mijn huis naar de campus (school + kerk). Dus dat is zó lekker. Vooral omdat het ’s ochtends nog niet zo warm is en op school een goeie airco rondwaait. Kannie beter! Vanaf woensdag heb ik de inschrijvingsdag. Ik moet 2 nummers voorbereiden om hun te kunnen laten bepalen in wat voor een groep ik terecht kom en ik krijg wat informatie over mijn rooster en de andere lessen. Ik ben benieuwd hoe de lessen zijn en of ik alle vaktermen wel begrijp in het Engels, maar dat komt vanzelf goed. En dan heb ik die maandag erna officeel mijn eerste lesweek! Going to college!  Ik heb nog niet echt de tijd of gelegenheid gehad om foto’s te maken, dus die komen nog! Gelukkig of ik nog geen haast te maken, want ik blijf hier nog wel even ;). Ik ga weer even in de zon zitten! X
2015-01-27 02:00:17 arnon.punt.nl
Donderdag 22 Juli 2004 De titel zegt het al....het is gelukt, we zijn in Davos geweest !!! En de reis er heen viel heel erg mee ! Om 8.15u. reden we weg en om 9.15u. waren we al bij de grens van Liechtenstein. Omdat dit zo vlot was gegaan, besloten we door te rijden naar Zwitserland. Deze grens passeerden we om 9.40u. ( Liechtenstein is niet zo groot ) 11.00u. waren we in Davos. Ik herkende niet veel meer van het plaatsje zelf. Wel zag ik meteen de ijsbaan liggen, waar we vaak gingen schaatsen, waar we gingen kijken naar de schaatsers Hein Vergeer, leo Visser en nog een paar van wie ik de namen niet meer weet, terwijl ze aan het trainen waren. En waar ik mijn eerste ( en tot nu toe ook meteen m'n laatste ) ijshockeywedstrijd heb gezien. Ook dacht ik het zwembad te herkennen waar we vaak zwommen. We besloten meteen naar het Astmacentrum te rijden, maar dat viel nog niet mee...... We hebben het twee keer bij de VVV gevraagd, maar nog konden we het niet vinden. En het vervelende was, het was overal eenrichtingsverkeer. Dus wanneer je fout reed, kon je niet omdraaien maar moest je weer helemaal rondrijden. Na een uur rondrijden werd mijn vader het zat, hij besloot de auto te parkeren en eerst even ergens koffie te drinken voor we onze zoektocht zouden hervatten. Ook dit bleek niet zo simpel, over al was het betaald parkeren en mijn vader had alleen papier geld in Zwitserse Franken. Hij besloot de auto in een parkeergarage te zetten, dan kon je tenminste achteraf betalen. Maar toen we naar binnen reden kregen we helemaal nergens een kaartje, bleek het hetzelfde te werken als de parkeerautomaten. Vooraf betalen dus !!! Het werkte dus hetzelfde als een gewone parkeerautomaat, met één klein verschil.....bij een gewone parkeermeter kun je zonder een kaartje wegrijden, maar in een parkeergarage gaat zonder kaartje de slagboom niet omhoog. We moesten de auto dus laten staan en liepen buiten naar het eerste de beste Grand café die we tegen kwamen. We gingen op het terras zitten en mijn vader vroeg de ober of hij iets kon wisselen. De ober leende hem ZFR 1,- wat genoeg was om er drie kwartier te mogen staan. Tijd genoeg om elk twee koppen koffie te drinken, de kinderen allebei een appelsap en mijn ouders en ik namen er nog een broodje ham bij. De kinderen hoefden niets te eten. Achteraf gelukkig ! Toen mijn vader moest afrekenen bleek het 51 Zwitserse Franken te zijn en toen was ze de ZFR 1,- nog vergeten die mijn vader geleend had. En mijn vader had maar ZFR 50,- Gelukkig kon hij met Visa betalen. Echt niet normaal meer 50 Zwitserse Franken is omgerekend 70 Euro !!! En dat voor 6 koffie, 2 appelsap en 3 broodjes ham ! Nu begrijp ik het toen mijn ouders zeiden dat Zwitserland te duur was geworden om naar toe te gaan, dus dat we in Oostenrijk wat leuks moesten zoeken. Ze hadden dus echt gelijk ! In Oostenrijk hadden we voor dit bedrag `s avonds lekker kunnen dineren. Maar goed, nog steeds zonder kleingeld, reden we verder. Gelukkig zagen we nu al snel het astmacentrum liggen. Ook hier was alles betaald parkeren. Bezoekers van het astmacentrum mochten wel gratis op het terrein parkeren. Omdat we ons zelf maar als "bezoekers" beschouwden, parkeerden we de auto en stapten uit. Eerst liepen we een rondje op het terrein. Het hoofdgebouw en het "vossenhuis" ( weet niet meer of dat de orginele naam was) herkende ik wel, maar er was ook veel bij gebouwd. De laatste keer dat ik hier heb gezeten is ook alweer 18/19 jaar geleden. Op de foto kun je wel zien waar mijn kamer was, de laatste keer. Op de tweede verdieping, dus de verdieping met het niet overdekte balkon, het middelste raam. Jammer genoeg zagen we hier helemaal niemand, anders had ik wel gevraagd of ik even had mogen kijken. Verder was het ook maar een dooie boel, het leek wel uitgestorven. Af en toe kregen we een nieuwsgierige blik toegeworpen vanaf de weinige in gebruik genomen balkonnetjes. We liepen naar de receptie, maar ook daar was niemand. Op een bordje stond te lezen dat er om twee uur weer iemand aanwezig was. Omdat dit nog wel even zou duren besloten we eerst een stukje te gaan lopen. Mooie herinneringen bewaar ik aan de berg de Schatzalp, waar ik vroeger altijd graag kwam. De keren dat ik in het astmacentrum verbleef en we hier vaak wandelden en speelden, maar ook de keren dat ik met mijn ouders in Zwitserland op vakantie was en we ook wel eens een dagje naar Davos gingen. Tijdens de klim naar boven vroeg ik me wel verbaasd af, hoe ik hier vroeger boven kwam. Ik die vroeger amper vijf meter kon lopen zonder daarvan weer te moeten uitrusten... Ook vroeg ik mij af of de eekhoorntjes die uit je hand aten hier nog zaten en of ik "de waterval" kon terug vinden. Op een gegeven moment, ik liep voorop samen met Rebecca, hoorde ik iets wat op het ruisen van water leek...... Wat er dan door je heen gaat als je boven komt en je " jouw waterval" terug ziet ! Ik riep meteen naar beneden "de waterval !!!" De kinderen waren al net zo weg van de waterval als ik vroeger.....:D Ze maakten dammen, sprongen van steen naar steen en liepen door het koude water. Gelukkig had ik voor de zekerheid hun waterschoenen meegenomen.   We kregen de kinderen haast niet meer mee, maar om vier uur moesten we toch terug richting het astmacentrum. Op de terugweg maakte ik nog een foto van Rebecca met een eekhoorn. Het viel die beesten natuurlijk wel een beetje tegen dat we geen eten bij ons hadden. Bij het centrum aangekomen was de receptie nu wel open. Jammer genoeg zat er een vrouw die "haar dag niet had" en ik voelde dus ook niet de behoefte haar te vragen of ik even rond kon kijken. Ze keek al verveeld toen ik haar zei, dat ik hier 19 jaar geleden patiënt was geweest. Misschien komen er elke dag horden ex-patiënten haar lastig vallen, dan is het te begrijpen. Wel liep ik nog een stukje de gang in. Ik herkende de bibliotheek en zag het bordje richting de sauna en gymzaal. Ik zat daar ook ergens op school, maar gek genoeg kon ik dat niet meer voor me halen. Van tervoren dacht ik alles wel meteen te herkennen....maar dat was dus niet zo, jammer ! We hadden dorst maar helaas, de automaat die binnen in het hoofdgebouw hing, bleek kapot. Daarom liepen we maar naar de supermarkt tegenover het astmacentrum, in een terrasje hadden we niet zo veel zin na vanmiddag. We kochten voor allemaal een flesje drinken en voor de kinderen ook nog een ijsje. Luuk wilde ook nog een zak chips kopen. Ik vond het onzin, we hadden genoeg snoep bij ons, maar opa vond het goed. Bleek toen ik de bon nakeek, dat de zak chips ZFR. 3.50 was, omgerekend 5 Euro !!! En dat voor een zak normale chips, niets bijzonders ! Toen we wat gedronken hadden stapten we om 17.30u. weer in de auto, terug naar Oostenrijk. Om 18.40u. passeerden we weer de grens van Liechtenstein en om 19.00u. de grens van Oostenrijk. In Bludenz maakten we een stop om wat te eten. We aten wat bij een Grieks/Italiaans restaurant. Voor 65 Euro hadden we allemaal een hoofdgerecht en een nagerecht of koffie. Nog minder dan de "koffie met een broodje" in Zwitserland. Om een uur of tien waren we thuis. Vanmorgen wilde Rebecca niet zo ver rijden....nu vond ze vandaag de leukste dag !   
2015-01-26 23:49:30 alleskitsopreis.punt.nl
Ik sla weer een dag over, ook een erg leuke dag, maar anders komt er nooit een eind aan mijn verslag en ga verder met ...... Woensdag 21 Juli 2004 Vandaag was de laatste dag dat we gebruik konden maken van de montafon-silvretta-card. We reden naar Gargellen wat op 1423m hoogte ligt en wat we konden bereiken via een vrij steile weg. Wel een hele mooie rit. In Gargellen aangekomen gingen we met de Schafbergbahn omhoog, een gondel voor maximaal acht personen die ons tot een hoogte van 2130m. bracht. We kozen een wandeling uit die langs de Schafbergsee liep, maar helaas bleek bij aankomst dat er geen water in het meer zat. Een man legde uit dat ze met reparaties bezig waren, waarvoor ze het meer hadden laten leeglopen. Maar echt erg was dit niet, er was genoeg te zien onderweg. Samen met de Silvrettapas, de bielerhöhe, vond ik dit de mooiste berg. Het uitzicht is werkelijk adembenemend. Geen één foto kan laten zien hoe mooi de werkelijkheid is. Zoals veel mensen houden van groene glooiende bergen, wat natuurlijk ook erg mooi is, houd ik het meest van de ruige rotspartijen. En hier werd ik op mijn wenken bediend. Voor de kinderen was het hier ook een paradijs. Er waren hier een aantal goed bereikbare hellingen vol met sneeuw. Deze helling vonden we al voordat we goed en wel aan de wandeling begonnen waren en we kregen ze dus alleen nog mee door ze te beloven hier terug te komen als we geen andere sneeuwhelling meer zouden tegen komen. Onze meegebrachte broodjes aten we op bij een berg opgestapelde stenen, net een oud graf. Heel de vakantie hadden we het al over Frau Trutmayr en Herr Kutschröder, als geintje. Fictieve personen die we overal de schuld van gaven. "Ja vraag dat maar aan de Herr Kutschröder" Als ik het hier op schrijf lijkt het erg flauw, maar we moesten er steeds erg om lachen. Ik moest al lachen als ik het de kinderen hoorde uitspreken, zo zuiver met een echt duits accent. Maar toen we dit "oude graf" vonden moest er natuurlijk ook ( fictief ) iemand begraven worden. Dat werd de "herr Kutschröder". We maakten een kruis van hout en Rebecca plukte nog een paardebloem, de enige bloem die op dit stuk te vinden was. Ik vroeg me wel af wat de mensen gedacht moeten hebben die ons zo bezig zagen. Op de terugweg kwamen we weer langs een sneeuwhelling. Ik gaf de kinderen een H&M tasje om op te glijden, tot mijn moeder ineens aan de nog-nooit-gebruikte-poncho-uit-Schotland dacht. Dat ging helemaal goed ! Nu konden ze er met zijn tweeën op glijden. Na afloop waren ze wel erg koud. Vooral Luuk z'n korte broek en zijn schoenen zaten helemaal vol met sneeuw. Wat wel een gek idee was, dat deze berg de Schafberg, zowel in Oostenrijk als in Zwitserland ligt. En dat niet alleen maar aan de andere kant van de berg ligt ook nog eens Davos, waar ik als kind twee maal in het astmacentrum verbleven heb, op tien- en dertienjarige leeftijd. En waar ik nog steeds veel mooie herinneringen aan heb. Op een gegeven moment kwamen we een bord tegen van een wandeling naar Klosters, het dorpje voor Davos. Een wandeling van 5 uur, natuurlijk niet haalbaar voor ons maar toch..... Vanaf het punt waar we in de sneeuw stonden was het ongeveer 25 km naar Davos, maar met de auto moet je om de berg heen rijden.... We hebben het er wel over gehad om een dagje naar Davos te gaan met de auto, maar omdat je ook voor één dag in Zwitserland, meteen voor een heel jaar wegenbelasting moet betalen en dit jaren geleden al onbetaalbaar was, zouden we over de B-wegen moeten rijden. Wat waarschijnlijk betekende dat we er ongeveer 4 uur over zouden rijden en dit is wat ver voor de kinderen. Dit zou betekenen dat ze 8 uur op één dag in de auto moeten zitten, omdat ik zo graag het astmacentrum wil zien. Het zou wel misschien mijn laatste kans zijn. 1 Jan 2005 sluit het centrum en er is nog niet bekend wat er met het gebouw gebeurd. Mijn vader maakte een deal, we zouden morgen over de B-wegen naar Vaduz in Liechtenstein rijden en als het wat de tijd betreft mee viel, zouden we doorrijden naar Zwitserland. Zoniet..... zouden we er een dagje Liechtenstein van maken. Wat het geworden is lezen jullie de volgende keer in het vervolg..........
2015-01-26 23:33:35 alleskitsopreis.punt.nl
Maandag 19 Juli 2004 Nadat we in Schruns eerst heerlijk gebak hebben gegeten bij een conditorei en ik nog een paar echte wandelstokken had gekocht ( beter laat dan nooit ! ) , liepen we naar het beginpunt van de hochjochbanen en gingen daar mee de hochjoch op. Het eerste station lag op 1335m. Daar konden we meteen overstappen in de tweede baan, die ons tot een hoogte van 1855m. bracht. Daar aangekomen bleek dat je nog verder omhoog kon met een stoeltjeslift. Rebecca wilde daar heel graag mee naar boven. Mijn vader houdt niet van stoeltjesliften en Luuk wilde er ook niet in. Ik besloot toen alleen met Rebecca te gaan. Mijn moeder bleef ook beneden. Boven aangekomen hadden we werkelijk een prachtig uitzicht. Het was er erg ruig, veel rotsen en er lag beneden nog een hoop sneeuw. We hadden er een half uurtje om rond te kijken. Daarna gingen we weer naar beneden naar de rest. Maar onderweg zagen we onder ons murmeltieren lopen. ( bergmarmotten) Helaas heb ik ze niet kunnen fotograferen, daar baalde ik wel een beetje van. Beneden aangekomen vertelden we natuurlijk hoe mooi het boven was en dat we zelfs murmeltieren hadden gezien. Ma werd nu ook wel nieuwsgierig, dus gingen we nog een keer met zijn drietjes omhoog. Pa en Luuk gingen op het terras zitten. Pa achter een biertje, Luuk met een ijsje. Op de heenweg had ik continu mijn fototoestel in de aanslag, maar we zagen er nu natuurlijk geen één ! Maar gelukkig op de terugweg hadden we meer geluk. Al was het er nu maar één, hij staat er op. Ik heb er twee kunnen maken, dit is de duidelijkste al zit zijn kopje al in zijn holletje. Jammer genoeg kan ik maar een klein beetje inzoomen op dit toestel. Om half vijf namen we de kabelbaan terug naar beneden en reden we weer terug naar Gaschurn. Daar haalden we snel wat boodschappen en gingen naar huis om te eten. Na het eten kleden we ons om en liepen we naar het kerkplein, waar een volksdansgroep uit Partenen een optreden gaf. Op het plein waren tafels en banken gezet en je kon er eten en drinken kopen. Ik had nog nooit zo'n Oostenrijkse volksdansgroep gezien en verwachte wat standaard gehuppel, maar dat het zo ontzettend leuk was, had ik echt niet gedacht. Er deden ook kinderen aan mee, sommige niet veel ouder dan Luuk. Deze dans werd de houthakkersdans genoemd. De mannen hakten om beurten in een boomstam. Daarna kwam er een vrouw aanlopen die hen een pan eten bracht. Ook daar begonnen ze in te hakken met hun bijl...... En ja hoor, ik had het kunnen weten....uit al die mensen die er waren, werden er een paar vrouwen uit gekozen voor een "lekkere" hap uit die pan en natuurlijk was ik daar één van. Erg fijn ! Ik heb een tijdje geweigerd om mijn mond open te doen, maar toen bleek dat hij niet op gaf, deed ik toch mijn mond maar open. Het was de enigste manier dat zwaargewicht van mijn schoot te krijgen. Pffff.... Ik weet nu nog niet wat ik in mijn mond gestopt kreeg en het was een grote hap !!! Het duurde lang eer ik het weg kon slikken. En toen ik mijn mond nog half vol had gooide hij er ook nog wat wijn van mijn moeder er achteraan. De rest dronk hij zelf op.
2015-01-26 23:27:29 alleskitsopreis.punt.nl
Ik sla weer een paar dagen over, dagen waarin we ook nog een hoop hebben gedaan maar ik kan natuurlijk niet alles "opschrijven" , en ga verder met.... Vrijdag 16 Juli 2004 Vandaag stonden we al op met prachtig weer en besloten we weer over de Silvretta-hochalpenstrasse naar de Bielerhöhe te gaan. Dit keer ook met de bus. We kunnen er niet genoeg van krijgen, van deze indrukwekkende rit. Om 11.24u. hadden we de bus en om 12.15u. waren we boven. We werden afgezet bij de Silvrettasee, een groot stuwmeer op 2034m. hoogte. De vorige keer toen we er waren ( 11 Juli) heb ik een foto van Rebecca gemaakt terwijl ze op de brug van de stausee staat. En deze dag dus weer. Zie het verschil, ze staat ongeveer op het zelfde punt ! We waren eigenlijk van plan naar de kaasboerderij te lopen, een wandeling van ongeveer een half uur ( voor ons 1 1/2 uur ) Maar ik had ook wel zin om "de see"rond te lopen en hopenlijk in de sneeuw terecht te komen. De vorige keer lag er overal nog sneeuw, maar toen mocht je deze wandeling ook niet maken. Mijn ouders hebben deze wandeling 12 jaar geleden gedaan en het scheen erg mooi te zijn. De anderen hadden er ook wel zin in er was alleen één probleem er stond op een bord "durchgang gesperrt"Het was dus een risico, voor het zelfde geld heb je 3/4 gelopen en moet je omkeren, waardoor de wandeling wel erg lang wordt, maar we besloten de gok te wagen. De wandeling was in één woord fantastisch ! We hebben Luuk wel de hele tijd aan de hand gehad, want de wandeling ging over smalle paadjes langs steile afgronden. Rebecca is een geboren bergbeklimster, voor haar is het echt "hoe moeilijker, hoe beter !" en volgend jaar wil ze weer, ook bij haar heeft het bergvirus toegeslagen. Luuk niet, die zei dat hij Kijkduin leuker vond ! Toen we een stukje gelopen hadden was het tijd om te eten, we zochten een steen uit en aten daar ons mee gebrachte brood op. Op een gegeven moment zagen we waarom de weg afgesloten was, er was een graafwagen bezig een stuk berg af te graven. Maar we mochten er langs. Een spannende bezigheid, we moesten over een heleboel stenen klauteren, ons ondertussen vasthoudend aan het gespannen touw. Af en toe riep ik naar Rebecca die achter mij liep "hou je goed vast hè !" Ik was als de dood dat ze onder het touw zou doorschieten en in de waterval zou belanden,maar het was onmogenlijk om naast elkaar te lopen. Later hoorde ik dat mijn moeder met Luuk via de bergkant gegaan is, nog lastiger maar wel iets veiliger. En dit is dus de waterval, erg indrukwekkend ! Niet te geloven dat deze stenen ooit naar beneden zijn gekomen, je zult maar zo'n steentje op je hoofd krijgen En ja hoor, we vonden nog wat sneeuw. Gelukkig vonden we ook nog wat sneeuw, waar de kinderen wat konden glijden. Om 16.15 waren we weer terug op de plek, waar we begonnen. Als beloning voor onze prestatie dronken we nog wat in het Silvretta restaurant. Toen we op het terras zaten begon het al te onweren en tijdens de laatste slokken ook te regenen. Om 16.45u. stapten we weer in de bus voor de terugreis. Onderweg hadden we echt noodweer, maar de chauffeur bracht ons weer veilig beneden. Daar aangekomen aten we nog wat in hotel Rössle. We zaten in een knusse ruimte met maar een paar tafeltjes, echt Oostenrijks met veel hout. Heel gezellig en het eten en de wijn smaakten geweldig. Thuisgekomen namen Rebecca en mijn moeder een voetenbadje voor hun vermoeide voeten. Bij gebrek aan een teiltje of emmer, werd de wasbak maar gebruikt. Daar moest ik natuurlijk een foto van nemen !
2015-01-26 23:14:48 alleskitsopreis.punt.nl
  Hoe vind ik die kraan? Door met een open blik naar oplossingen te zoeken, anders naar zaken te kijken en door mensen en meningen serieus te nemen. Met situationeel en faciliterend leiderschap de mens (weer) in beweging krijgen, door het concretiseren van beleid naar haalbare doelen en door resultaten te behalen.  Daarin ben ik de ervaren specialist. Onafhankelijk, boven de partijen maar tegelijkertijd samen met betrokkenen aan de slag, daar ligt mijn passie en ervaring.   Met mijn brede generalistische kennis, bindend vermogen, helicopterview, analytisch vermogen, omgevings-  en organisatiesensitiviteit maar ook door mijn betrokkenheid ben ik in staat het verschil te maken.
2015-01-26 23:04:48 wanna-ims.nl
welkom op de stedentrip van de Orca u begint uw reis in Amsterdam, wij verwachten u rond 13.00 uur aan boord, u wordt verwelkomt met een kleine lunch of koffie tafel          nadat u uw bagage in uw hut heeft gezet heeft u de hele dag en avond de tijd om een bezoek te brengen aan Amsterdam.   De hoofdstad van Nederland biedt tal van mogelijkheden voor een city trip of een weekend er tussen uit. Bent u, als Nederlander al, eens in één van de vele musea geweest? Van Gogh Museum, Rijksmuseum of het Anne Frank Huis zijn populaire bezienswaardigheden. U kunt dat prima combineren met de winkelmogelijkheden die Amsterdam biedt, van de beroemde P.C. hoofdstraat tot het Magna Plaza op de Dam. Wist u dat Amsterdam meer bruggen heeft dan Venetië? Kom er achter tijdens eenrondvaart door de grachten waar u onderweg de mooiste historische gebouwen passeert. Bent u liever sportief bezig, huur dan een fiets of volg een van de vele wandelingen als: Jordaanwandeling of de beroemde wallenwandeling. Ook ’s avonds en ’s nachts leeft Amsterdam. Of je nu heerlijk wilt dineren in een restaurant, naar de bioscoop, het casino of het theater wilt gaan met je partner of dat je met je vrienden wilt gaan swingen in één van de trendy clubs, cafés of discotheken. Alles is mogelijk in onze hoofdstad. op de 2e dag serveren wij het ontbijt tussen 08.00 en 09.30 uur. na het ontbijt varen wij met u naar Haarlem   Haarlem, een gastvrije stad met een historisch hart.   Haarlem is één van de mooiste oude steden van Nederland. Het is een prettige, veilige stad met ca. 150.000 inwoners. Al van verre lokt de toren van de Grote of Sint Bavokerk.   Haarlem ligt aan de rivier het Spaarne en heeft een aantrekkelijke, monumentale binnenstad met veel bezienswaardigheden waaronder het Frans Hals Museum en Teylers Museum.   In het gezellige centrum is een grote verscheidenheid aan cafés en restaurants. En in de zijstraten van de grote winkelstraten is een verrassend aanbod aan speciaalzaken en trendy winkels te vinden.   Haarlem wordt ook wel de meest Vlaamse stad van het Noorden genoemd. De monumenten van de hand van stadsbouwmeester Lieven de Key en het grote aantal horecagelegenheden geven de stad een zuidelijk allure.   Shoppen in Haarlem   Haarlem heeft alles in huis voor een dagje heerlijk winkelen. De autoluwe, monumentale binnenstad telt veel exclusieve winkels, trendy kledingzaken, charmante antiek- en curiosawinkeltjes en talloze speciaalzaken op elk denkbaar gebied. In de grote winkelstraten zijn bovendien de belangrijkste (inter)nationale winkelketens te vinden. Deze enorme verscheidenheid leverde Haarlem een aantal keren de titel ‘Beste winkelstad van Nederland’ op. Ook op zondag zijn de winkels geopend. De meest bekende winkelstraten in Haarlem zijn de ‘Monopoly-straten’: de Grote Houtstraat, de Barteljorisstraat en de Zijlstraat. Echter zijn de daarachter gelegen kleinere, karakteristieke winkelstraatjes ook zeer de moeite waard, denk bijvoorbeeld aan de Schagchelstraat, de Kleine Houtstraat, de Anegang, de Warmoestraat, de Koningstraat en de Gierstraat. Allen huisvesten ze bijzondere winkels en speciaalzaken.   de 3e dag varen wij met u van Haarlem naar Leiden     Leiden is bekend om haar hofjes, haar universiteit, haar musea en haar roemrijke geschiedenis. De grachten, de monumentale panden, de steegjes, de schatkamers van kennis, de cultuur en de wetenschap; Leiden is een bezoek meer dan waard. ook aan te raden is een bezoek aan CORPUS, u maakt dan een wandeling door het menselijk lichaam, of een bezoek aan het NATURALIS is ook zeer zeker de moeite waard de 4e dag varen wij van Leiden naar Delft   de reis naar Delft is op zich al een hele belevenis, onderweg varen wij door hele smalle bruggetjes , waar wij maar net tussendoor kunnen, ook de sluis in Leidschendam is de moeite waard         Delft, Stad van Delfts blauw, Oranje en Vermeer. Stad van prachtig bewaarde historie en cultuur. Maar ook stad van winkelen, uitgaan, romantisch overnachten, gezellige terrassen en bourgondisch eten en drinken.   ook kunt u een bezoek brengen aan de nieuwe kerk De Nieuwe Kerk dateert uit 1496 en heeft een historische band met de Koninklijke familie. In deze kerk bevindt zich de koninklijke grafkelder waar de Oranjes hun laatste rustplaats vinden. Prins Willem van Oranje, de Vader des Vaderlands die in 1584 werd neergeschoten, is de eerste die er werd begraven. Zeer bijzonder is het indrukwekkende praalgraf van Willem van Oranje, dat te bezichtigen is. Het praalgraf werd, naar een ontwerp van bouwmeester Hendrick de Keyser, tussen 1614 en 1622 vervaardigd. In 1997 is het grafmonument ingrijpend gerestaureerd. Toren In de kooromgang van de kerk bevinden zich verschillende grafmonumenten, onder meer dat van Hugo de Groot. De kerk heeft 16 gebrandschilderde ramen. In de kerk is een expositie ingericht en er is een videopresentatie te zien over de geschiedenis van de Nieuwe Kerk en de koninklijke familie.  U kunt de 108,75 meter hoge toren te beklimmen. Vanaf hier heeft u een prachtig uitzicht over de hele stad. kortom in deze steden trip kunt u uw hart ophalen als u van winkelen houd , van uitgaan of  van historie en cultuur u slaapt deze nacht nog aan boord de 5e dag scheept u na het ontbijt in Delft weer uit het is eventueel (in overleg) mogelijk om met ons mee te varen richting Rijnsburg / Katwijk deze trip is op basis van slapen met ontbijt, uw bed is opgemaakt, en er liggen handdoeken en washandjes in de hut en in de douche prijs per persoon € 225.00  
2015-01-26 22:19:04 goedkopevaarvakantie.nl
Afgelopen week moest ik even bij het stadhuis zijn en dan pak ik uiteraard de brommer of de fiets. Rijd ik toch bijna een controlefuik in. Nou had dat niet uitgemaakt want mijn brommer kan nog net tot tien tellen maar dertig is hem teveel gevraagd. Gedronken had ik ook niet, dus op zich niets aan de hand. Ik was al aan de late kant voor de afspraak en dacht nee he, hier heb ik geen tijd voor. Gelukkig hielden ze alleen brommers aan die vanaf de andere kant kwamen. Op zich niet zo vreemd want daar vormde zich al snel een lange rij wachtenden. Waar ik dan natuurlijk wel een fotootje van maak, zo ben ik ook wel weer.
2015-01-26 22:03:02 leidseglibber.punt.nl
deze trip gaat vanaf Leiden, via Gouda, Dordrecht, Delft en weer terug naar Leiden U scheept in op de Zijlsingel in Leiden, in de omgeving van de Zijlsingel is er voldoende parkeergelegenheid waar u uw auto gratis kan parkeren komt u met het openbaar vervoer ? de Zijlsingel ligt op ongeveer 15 minuten lopen vanaf het centraal station tevens ligt de Zijlsingel aan de rand van het centrum u kunt uw fiets meenemen, of desgewenst een fiets huren, als u dat wilt.   deze tocht duurt 5 dagen en kost € 375.00 per persoon, en is op basis van volpension klik op de onderstaande plaatsnamen voor informatie over de plaats LEIDEN GOUDA DORDRECHT DELFT
2015-01-26 22:01:18 goedkopevaarvakantie.nl
dit is een geweldige tocht over de maas met een variatie van oud industrie kenmerkend voor de Maas, en het kronkelende bergachtige landschap van de Ardenne u begint deze reis in Maastricht, waar wij u rond 08.30 verwelkomen met koffie en gebak. nadat iedereen is ingecheckt zullen wij rond 09.00 uur vertrekken richting Namen (Namur) wij passeren de universiteitsstad Luik (Liège) en de sluizen van Lanoye de route wordt afgewisseld door oude industrie en beboste hellingen, oude kastelen en landhuizen onderweg zullen wij de lunch serveren. tegen de avond zullen wij aanmeren in Namen (Namur) waar een bezoek aan het machtige kasteel en de historische binnenstad zeer zeker de moeite waard is. u kunt uw diner gebruiken in een van de vele restaurantjes , op gezellige terrasjes in het centrum van Namen de volgende dag varen wij na het ontbijt verder naar het zuiden. Het wordt een heerlijke vaardag. De Maas wordt meer en meer omgeven door de ruige hellingen van de Ardennen. De uitzichten zijn fantastisch. De rivier is zo anders dan bijvoorbeeld de Rijn. In de middag komen we aan in Dinant, de parel van de Ardennen. Hoog boven het stadje ligt een indrukwekkende burcht. Hier kunt u met de kabelbaan naar boven, maar als u liever de ruim 400 treden loopt, kan dat natuurlijk ook ook kunt u een bezoek brengen aan de druipsteen grotten en natuurlijk een wandeling maken door dit stadje de volgende dag varen wij in het begin van de middag richting Huy, een van de oudste steden van België, waar 3 rivieren samenvloeien Huy is een sfeervol stadje aan de Maas, het hoge gelegen Ford biedt een schitterend uitzicht over de stad en de rivier. de laatste dag varen wij al vroeg in de morgen af richting Maastricht, waar wij in de loop van de ochtend weer zullen aanmeren   prijs per persoon € 350.00 incl. koffie met gebak aankomst dag incl. ontbijt 3 x incl. lunch 3x excl. Diner excl. excursies het is ook mogelijk om uw fiets mee te nemen, zodat u de omgeving per fiets kan bezoeken, wij zorgen voor kaarten met de mooiste fietsroutes   wilt u deze cruise boeken klik dan hier voor de vertrek data of neem even contact met ons op Email: wil-stella@hotmail.com tel0622472749    
2015-01-26 21:55:15 goedkopevaarvakantie.nl
De dag is zomaar voorbij gesukkeld. Ik heb niet veel bijzonders gepresteerd en dat leek de klok ook te beseffen, om mij te pesten kroop hij vooruit. In de pauze las ik een weekendbijlage van de krant Trouw. Hij trok mijn aandacht vanwege de vrolijke snoepjes op de voorkant, al stootte de titel me af: 'blij zijn, kreng:-)' Ik houd niet van ruwe taal, maar bij gebrek aan iets beters te doen en de intrigerende titel las ik het artikel toch. Het gaat over een zekere Karin die de gewoonte had om elke dag iets waar ze blij van werd op social media te posten. Ah, zij was er ook ingetrapt. Eerst was er de kick van de reacties van mensen die vrolijk van haar posts werden, maar later was het vooral een queeste om weer iets te verzinnen. Ze bleef maar foto's van de tuin of kopjes thee posten. Terwijl ik haar ervaringen lees, komt in gedachten mijn eindeloze reeks eet-foto's voorbij. Karin noemt de verplichting van het posten van een '#hierwordikblijvan'-foto een pistool van de positivopolitie. Ze zegt dat ze nog steeds het idee begrijpt 'dat je in elke situatie moet zoeken naar het lichtpuntje binnen al je beperkingen. Maar soms is gewoon de hele wereld stom en oneerlijk en gemeen'. Zo is dat. De hele middag voel ik me boos maar vooral begrepen. Als ik de rest van de nasi van gisteren op heb, begin ik te twijfelen. Niet omdat ik een foto van het gerecht dat Robert-Jan en ik samen klaargemaakt hebben wil posten, maar gewoon omdat het echt lekker was. De herinnering aan het samen koken, rustig tafelen en gezellig afwassen, kleurt de smaak. Het bord met bruine rijst was geen kliekje, maar een souvenir. Iets dat een mooie reis of goede ervaring vertegenwoordigt en je daar met een glimlach aan terug laat denken. Als het me maar zou lukken om de dingen die me aan mama herinneren ook zo te zien. In die zin is het vastleggen van dagelijkse geluksmomentjes misschien toch wel een goede oefening. Gezien mijn niet al te optimistische persoonlijkheid kan ik wel wat gezonde dwang gebruiken om zaken vanuit een andere, positievere invalshoek te benaderen. Daarom niet flauw doen en het geluksbijltje erbij neergooien. Er moet vandaag behalve de nasi nog wel iets te noemen zijn wat me blij maakte. Al was het maar een beetje. Ik zit heel erg vol van het iets te royale avondeten en besluit liggend op de bank deze dag te overdenken. Dan kom ik wel een geluksmomentje tegen. Meer dan anderhalf uur later word ik wakker. Ze zeggen dat hoe je gaat slapen grote invloed heeft op hoe je weer wakker wordt. Ondanks dat het donker is in mijn kleine woonkamer, voel ik me goed, al ben ik wel een beetje bezorgd of ik vanavond, als ik echt naar bed ga, wel zal kunnen slapen. Vanaf de bank kan ik bij Buurvrouw Lely naar binnen kijken. Meestal heeft ze de gordijnen om deze tijd wel dicht, maar ze staat rusteloos uit het raam te kijken. Ze drukt haar neus tegen de ruit en kijkt mijn kant op. Het is een mooi silhouet zo tegen haar verlichte kamer en ik maak een foto. Er is te weinig licht en het resultaat is een beetje griezelig maar wel artistiek plaatje. Als ze maar niet geschrokken is van de flits. Misschien moet ik het licht aandoen en even zwaaien. Als ik naar het lichtknopje loop, besluit ik gelijk even door naar buiten te gaan en de buurvrouw te groeten. Ze lijkt opgelucht als ze de deur opendoet. "Ik was een beetje ongerust over je. Meestal zie ik je 's avonds wel in huis rommelen, maar het bleef vanavond, behalve in de keuken, zo donker en stil. Gaat het wel goed met je?""Het gaat wel met me, hoor, buurvrouw. Dank u, dat u naar me omkijkt.""Je bent nu toch maar alleen, hè. Ik weet hoe dat is. Maar ik ben oud, dan is het niet anders, jij bent nog te jong om je dagen alleen te slijten.""Overdag zie ik mensen genoeg op mijn werk.""En soms komt die jongeman. Hoe staat het daarmee?"Met Robert-Jan en mij? Goed, denk ik.""Het is geven en nemen, niet vergeten, hè. En voor ons vrouwen is het vooral veel geven, de mannen nemen wel. Of misschien zijn moderne mannen anders, als je de Margriet moet geloven.""Robert-Jan heeft gisteren helpen koken.""Dat is een mooi begin, wees daar maar dankbaar voor. Ik ga onder de wol, welterusten, meisje.""Welterusten, buurvrouw."Terug onder mijn fleecedeken op de bank post ik de foto die ik van de buurvrouw voor het raam maakte '#66: buurvrouw'. 
2015-01-26 21:00:54 elinedeboo.nl
13 Juli 2004 Deze ochtend reden we naar de Vermuntbahn. Met deze kabelbaan gingen we tot een hoogte van 1700m. Hierboven was ook de ingang van de 2 km lange Wasser-elebnisstollen Vermunt, een tunnel die dwars door de berg heen loopt en waar vroeger een treintje reed voor de aanleg van de Vermunt- stausee. Nu waren er licht en geluidseffecten en werd er door verschillende sprookjesfiguren een verhaal verteld. Deze figuren werden ook op de muur geprojecteerd. Het was ontzettend koud in de tunnel, natuurlijk waren we daar voor gewaarschuwd en hadden we ons er op gekleed, maar toch viel het tegen ! Bovendien waren we net in de tunnel toen Luuk al moest plassen en hij plast alleen op een WC, nergens anders. Hij had het dus echt niet naar zijn zin. Bovendien vond hij het maar niets dat het zo donker was en die rare geluiden hoefden van hem ook niet zo. Gelukkig brulde opa boven de meeste geluiden uit. Soms zag je andere mensen vreemd opkijken "Goh, die geluiden hadden zij niet gehoord ! " Niet dat het druk was maar er waren er nog wel een paar die het donker en de kou trotseerden. Soms zag je best vreemde dingen, in een glazenbol bijvoorbeeld...... Ook kwamen we nog een prinses tegen.... en liepen we koning Midas tegen het lijf. Gelukkig kwamen we ook de wijze man tegen.... Alhoewel ik het wel leuk vond in de tunnel, was ik toch wel blij toen we de uitgang zagen. Helaas...... buiten bleek de weg afgesloten te zijn, waardoor we nog een andere tunnel moesten doorlopen, dit keer zonder licht en geluid. Inmiddels moesten mijn moeder en ik ook nodig plassen...... Maar gelukkig, ook aan deze tunnel kwam een eind, omdat we inmiddels door en door koud waren was het fijn geweest als het zonnetje had geschenen of als er een warm restaurantje had gestaan. Maar helaas, niets van dit alles, we stonden midden op de silvretta-pas en het regende flink. Een stel Duitsers die ook uit de tunnel kwamen, stonden ook te bedenken wat ze zouden doen. Waar we uit konden kiezen was, of weer een paar kilometer door de tunnel terug, of verder lopen in de hoop een bushalte tegen te komen. De Duitsers hadden een mobiel en belden ( waarschijnlijk) een taxi, wij besloten door te lopen. Op deze foto waren we net uit de tunnel. Toen we de stausee overstaken, vonden we gelukkig een bushalte ! En als je zo blij bent dat je een bushalte hebt gevonden is een half uur wachten op de bus ook niet zo heel erg meer ! Het was weer een prachtige rit over de silvrettapas en nu mijn vader niet hoefde te rijden kon hij ook alles goed bekijken, bovendien was met onze pas de bus (incl. tol) gratis, met de auto niet ! Dit moeten we onthouden voor een volgend keer ! We stapten uit in Partenen, waar we ook de auto hadden staan. Maar eerst doken we een café in voor een lekkere bak koffie met appelstrüdel en....een WC !
2015-01-26 20:20:56 alleskitsopreis.punt.nl
Eindelijk toch nog een beetje winter! De laatste maanden was het niet echt winter te noemen, het leek meer op de herfst. Maar zaterdag morgen lag er dan eindelijk weer een dik pak sneeuw. Leuk om te zien hoe alle mensen druk buiten heen en weer aan het sneeuw schuiven waren en kinderen op de slee zaten. Ik heb nog even een rondje gelopen in het bos in Ter Apel. Hier wat foto's die ik heb gemaakt.
2015-01-26 19:50:59 westerwoldsenatuur.nl
Maandagmiddag omstreeks kwart over vijf is een auto over de kop geslagen op de A37, net voor knooppunt.   De man reed vanuit de richting Hoogeveen richting het knooppunt en kwam door onbekende oorzaak naast de rijbaan, reed door de middenberm waarna de auto over de kop sloeg en in de middenberm tot stilstand kwam.   De bestuurder is door de hulpverleners uit de auto gehaald en overgebracht naar een ziekenhuis.   De verkeerspolitie deed ter plekke onderzoek naar de toedracht. Een berger voerde daarna de wagen af.
2015-01-26 19:19:53 cuzzo.nl
Om kwart voor twaalf haalde ik Luuk uit school. het duurde even voordat ik Luuk's juf gedag kon zeggen en dus was het al over twaalven toen ik bij Rebecca's school aan kwam. Rebecca stond al te wachten buiten dus het had niet veel zin om nog naar haar juf te lopen om een fijne vakantie te wensen en haar te bedanken voor afgelopen schooljaar. Toen we thuis aankwamen was mijn vader er al, mijn moeder en Anneke kwamen iets later omdat ze voor mij een recept zouden ophalen bij de apotheek. Om iets over half één waren we compleet. We aten met elkaar een boterham en om half twee gingen we op weg... De kinderen en ik reden met mijn vader mee, mijn moeder met Anneke. De reis verliep vlot. Luuk verveelde zich wel een beetje maar gelukkig had ik voor hem Spiderman boekjes gekocht en voor Rebecca een Suske en Wiske. Om 16.00u. vertrok de boot vanaf Den Helder en twintig minuten later kwamen we aan op Texel. Het was heerlijk op de boot, we genoten van het uitzicht. Geweldig was het ook dat er zoveel meeuwen met de boot mee vlogen. Om 16.50u. kwamen we aan op het Landal-Sluftervallei-park in de Cocksdorp. Wat een geweldige plek hebben wij !!! Naast de speeltuin, naast het zwembad, de winkel, de receptie maar toch ook heel rustig en vrij....Nadat we de kamers hebben verdeeld pakken Anneke, mijn moeder en ik de koffers uit. De kinderen en opa vermaken zich ook wel buiten. Voor de deur... en in de tuin... En liggen de ballen en shuttles op het dak ? Dan zijn er altijd nog appeltjes om mee te gooien... ( idee van opa natuurlijk ! ) De dames hadden inmiddels alles uitgepakt en vonden dat ze daarom wel een glas rosé hadden verdiend. ( Ja, ik ook... ) `s Avonds aten we het brood met de eieren die we van huis hadden mee genomen. Een heerlijk diner... Na het eten en de koffie liepen we eerst naar de receptie voor een boek. Ik was Harry Potter vergeten mee te nemen van thuis en omdat wij altijd gewend zijn om voor te lezen `s avonds was dat voor ons een ramp ! Gelukkig hadden ze een leuk voorleesboek over 'de kleine heks'. Aansluitend meteen een stuk gewandeld over het terrein en zelfs door de duinen. Geweldig al die schaapjes die je onderweg tegenkomt.... Luuk vond ook wat schapenwol. Om een uur of tien waren we weer thuis. Vies geworden ? Geen probleem, we hebben een bad. Na het voorlezen legde ik de kinderen op bed. Mijn ouders, Anneke en ik bespraken de uitstapjes die leuk zouden zijn om deze vakantie te doen. Rond half twee ging ik ook naar bed. De kinderen sliepen toen al even.... Wat klopt er niet op de laatste foto ?? ;-)  
2015-01-26 19:09:33 alleskitsopreis.punt.nl
Vanmorgen was ik al weer vroeg wakker, wel heel lekker geslapen. Na de koffie rond een uur of elf naar de Cocksdorp gereden waar we wat winkeltjes bekeken. Erg veel winkels zitten er niet maar wel een paar hele leuke. Verder zitten er veel eettentjes maar omdat wij daar vrij vroeg waren was het overal nog stil. Ineens zagen we een trap die tegen de duinen opliep. Zouden we daar de zee kunnen zien ? Toen we boven kwamen zagen we dit.... Het was laag water en we keken uit over het wad !! Een prachtig gezicht. Ook heel gaaf was dat we een boot zagen liggen waar een man een boek zat te lezen. Hij zat daar vast zijn tijd uit te zitten totdat hij weer verder kon varen... We hebben nog een heel stuk langs het wad gelopen. Schelpen en krabbetjes gevonden en mijn moeder vond nog een mooi ( oud ?) verroest mes. Wel een vreemd gezicht om al die dichte schelpen te zien liggen, wetende dat daar nog levende schelpdieren inzitten die weer verder zullen 'zwemmen' als de zee terug komt... Een paar keer moest ik de kinderen daar op wijzen als ze weer een mooie dichte schelp hadden gevonden. Daarna zijn we even naar het huisje terug geweest voor een boterham en een toiletbezoek. Als laatste nog even naar Den Burg gereden waar we ook nog wat hebben gewinkeld. Dit plaatsje, de hoofdstad, is een stuk groter dan de Cocksdorp. Veel meer winkels en zelfs een Hema is hier te vinden. Bij een slager kochten we lamsvlees voor op de BBQ en de rest van de boodschappen haalden we bij de AH. Op een terrasje nog een lekker biertje gedronken voordat we weer richting auto gingen. Luuk maakte de foto.... Thuis begonnen we aan de voorbereidingen voor de BBQ van die avond. Wel heel gezellig zo met zijn drietjes in de keuken bezig zijn. Daarna kon de BBQ aan en kreeg Rebecca haar vegetarische worstjes, Luuk zijn speklappen met olijven en wij overheerlijke lamskarbonades. Iedereen tevreden !! `s Avonds keken we met elkaar het WK. De kinderen alleen de eerste helft. Portugal werd vierde, Duitsland werd derde met 3-1.
2015-01-26 19:05:48 alleskitsopreis.punt.nl
Lieve lezer, Lamlendig, koud, duister en zwaar.Zo voelt het tijdens het eten. Elke hap is een eindeloze weg, elke calorie een groot gevecht. Het eten voelt zwaar, letterlijk en figuurlijk. Je ziet hem gaan, die hap. Hij kijkt je aan en zaait paniek. Is hij binnen dan voelt hij fout. Je voelt je dik, zwaar en veel te veel. Gevoelens en gedachten overheersen. Stromen kriskras door je hoofd en lijf. Je voelt je onrustig, lamlendig en ongelukkig. Overheersend is het schuldgevoel. Die hap had daar niet mogen zijn, die calorie had jouw lichaam niet mogen betreden, dat eten had geen plekje binnenin jou mogen krijgen.Maar hij zit er. Dapper vast geworteld op een plekje in jouw maag. Doorloopt de verschillende stadia van voedsel in jouw lichaam, zo lang jij hem die weg gunt. Zo lang jij het proces niet versneld of weer omkeert.Zo lang jij jouw lichaam niet weer ontdoet van dat ene hapje eten. Alleen, kill, donker en vergaan.Zo voelt het zonder eten. Een alleen en donker plekje. Een veilige wereld, maar wel een kille wereld. Een wereld waarin je langzaam lijkt te vergaan. Die je opslokt en niet meer loslaat. Het monster dat langzaam jouw gedachten en gevoelens overneemt, en ze nooit meer teruggeeft.Elke minuut, elk uur, elke dag zonder eten voelt goed. Al groeit langzaam dat schuldgevoel. De wens naar een weg terug. De wil tot verandering. Het verlangen naar iets beters. Een betere wereld die jou niet wordt gegund. Een betere wereld die jij niet mag betreden. Jij hoort daar niet, jij moet verdwijnen. Jij verdient geen plek op deze wereld en moet wegblijven.Jij moet zinken, steeds dieper en dieper, de eindeloze afgrond in. Verward, klein, inktzwart en vol pijn.Het gevoel van het gevecht. Elke twijfel is een worsteling, elk gevoel een steek onder water. Elke gedachte maakt het moeilijker en elke seconde duurt langer. Het is tasten in het duister. Zoeken in een inktzwart gat. Reiken naar iets dat je misschien nooit zult bereiken. Je bent zo klein, voelt je zo zwak. Alles om jou heen is zo veel zwaarder, zo veel gevaarlijker, zo veel enger.Steeds krabbel je omhoog, om vervolgens weer de afgrond in te storten. Steeds geef je een teken van leven, om vervolgens weer te verdwijnen. De pijn, de verwarring, de zwaarmoedigheid. Het wil niet, het gaat niet, het lukt niet. De angst, het gevaar, de kou. Het overmeestert je en laat je niet meer los. Het laat je niet gaan. Houd je vast en gevangen.Alleen in het donker. Kill in een hoekje. Wat misschien wel beter voelt dan de onbekende duistere zwaarte die elders op je wacht.   Liefs Isa. http://notenough.webnode.nl/stilldancing
2015-01-26 19:03:59 notenough.punt.nl
Vanmorgen regende het. Na de koffie naar de winkel gelopen voor wat boodschapjes. Toen we de winkel uitkwamen was het droog en brak zelfs de zon door. Thuis nog even een bak koffie gedronken en boterhammen klaargemaakt om mee te nemen. Vandaag wilde we een wandeling maken naar de vuurtoren. Eerst een wandeling van 1.6 km over het fietspad naar de vuurtoren en dan vanaf daar de officiële wandeling van 3.4 km. Dachten we.... Alleen zagen we onderweg een schelpenpad wat er veel leuker uitzag als het fietspad, zo zouden we er toch ook wel komen ? Uiteindelijk zijn we er ook wel gekomen alleen werd de wandeling daardoor wel iets langer. Nu heb ik het nog nooit mee gemaakt met mijn ouders dat we de wandeling liepen zoals op de kaart. Altijd namen we bewust of onbewust een andere afslag. In de bergen vroeger zijn we daardoor best wel eens in spannende situaties terecht gekomen maar we hebben daardoor ook wel veel leuke herinneringen achteraf. Wat is Texel toch prachtig en dan die rust.... Ik had een heel ander beeld van Texel in mijn hoofd, meer toeristisch en veel drukker. Een echte badplaats.. Ik hou er van om mensen te ontmoeten maar geniet net zo van de stilte en de rust. Heerlijk om een lange wandeling te maken en niemand tegen te komen. In de bergen is dat heel gewoon maar dat je dat hier in Nederland ook hebt ? En dan die schaapjes die daar loslopen door de duinen, echt geweldig... Luuk vond al meteen een schep in de duinen, die kwam later op het strand goed van pas ! Luuk liep voorop en zag als eerste de zee. Iemand trouwens enig idee waar mijn been gebleven is ? ;-) We maakten een lange wandeling over het strand, we zagen de vuurtoren al in de verte... Er werd druk geschept en natuurlijk werden er schelpen en stenen gezocht. Wat een mooie grote schelpen vind je hier ! Mijn moeder vond een krab, of in ieder geval het omhulsel ervan... Dit bedoel ik met de rust op Texel, waar vind je nog zo'n leeg strand ? Toen we een stuk gelopen hadden bleek ineens dat we ingesloten waren door het water. Dat gaat echt heel ongemerkt ! Ineens stonden we op een eiland !Gelukkig waren er nog stukken waar je overheen kon springen en kwamen de meeste droog over. Sommige hadden wel natte voeten. De rest van de wandeling hebben we maar wat verder van de zee afgelopen. Toen ik thuis was las ik dit nieuwsbericht http://www.ad.nl/binnenland/article508446.ece en ik kon me er dus meteen wat bij voorstellen. Het water komt echt heel snel op en omdat je zo loopt te schooieren heb je het gewoon niet door. Had wel weer wat voor ons geweest natuurlijk. ;-)) Eindelijk kwamen we dan aan bij de vuurtoren. We namen meteen plaats aan een picknicktafel die eigenlijk bij een terras hoorde. Wij begonnen daar aan ons zelf meegebrachte brood en pakjes drinken. Natuurlijk niet echt de bedoeling en toen er een meisje kwam vragen wat we wilden drinken offerden mijn vader en ik ons op en namen een biertje. Verder deden ze er niet moeilijk over omdat het toch vrij rustig was op het terras. Er stond ook een ontzettende harde wind, de glazen waaiden van de tafel. Nog even een mooi plaatje van de vuurtoren... Tja en toen moesten we dus nog terug..... We waren allemaal best moe en luuk zat er echt helemaal doorheen. Gelukkig mocht hij even op oma's rug. Thuis gekomen werden eerst alle schatten bekeken... `s Avonds aten we Chili con Carne. Wel binnen want buiten waaide het nog steeds erg hard en werd het bovendien wat fris. Na het eten wilde Rebecca de vogels voeren. Er was nog genoeg oud brood dus dat was prima. Dit voeren werd vaste prik elke avond alleen werden de vogels wel steeds brutaler. Toen ik op een gegeven moment, later in de week, zoutjes buiten had gezet en even naar binnen liep vloog er een vogel met een leeg tuczakje voorbij. Alle tuc, pepersmaak nog wel , was op. Ook de kaasstengels waren verdwenen. Ik was maar twee minuten binnen.... Na het eten hadden we de volle vuilniszak buiten gezet, mijn vader zou hem wegbrengen. Maar eerst maakte hij nog even een wandeling met de kinderen over het park. Op een gegeven moment zag ik een meeuw langs vliegen met een lamsbotje in z'n bek. We gingen meteen kijken en ja hoor, de zak hadden ze al open gepikt en alles lag eruit. De troep lag door heel de tuin, het restant van de chili hadden ze al op.... `s Avonds de WK finale Frankrijk-Italië gekeken. Van tevoren had ik het idee gehad om op het grote scherm in het restaurant te gaan kijken maar eigenlijk vond ik het nu wel best om het gewoon met elkaar op de bank te kijken. Luuk viel tijdens de tweede helft in slaap maar hij was voor Italië dus kon ik hem de andere dag blij maken. Italië is de nieuwe wereldkampioen !!
2015-01-26 19:01:15 alleskitsopreis.punt.nl
Vanmorgen regende het. Na de koffie naar de winkel gelopen voor wat boodschapjes. Toen we de winkel uitkwamen was het droog en brak zelfs de zon door. Thuis nog even een bak koffie gedronken en boterhammen klaargemaakt om mee te nemen. Vandaag wilde we een wandeling maken naar de vuurtoren. Eerst een wandeling van 1.6 km over het fietspad naar de vuurtoren en dan vanaf daar de officiële wandeling van 3.4 km. Dachten we.... Alleen zagen we onderweg een schelpenpad wat er veel leuker uitzag als het fietspad, zo zouden we er toch ook wel komen ? Uiteindelijk zijn we er ook wel gekomen alleen werd de wandeling daardoor wel iets langer. Nu heb ik het nog nooit mee gemaakt met mijn ouders dat we de wandeling liepen zoals op de kaart. Altijd namen we bewust of onbewust een andere afslag. In de bergen vroeger zijn we daardoor best wel eens in spannende situaties terecht gekomen maar we hebben daardoor ook wel veel leuke herinneringen achteraf. Wat is Texel toch prachtig en dan die rust.... Ik had een heel ander beeld van Texel in mijn hoofd, meer toeristisch en veel drukker. Een echte badplaats.. Ik hou er van om mensen te ontmoeten maar geniet net zo van de stilte en de rust. Heerlijk om een lange wandeling te maken en niemand tegen te komen. In de bergen is dat heel gewoon maar dat je dat hier in Nederland ook hebt ? En dan die schaapjes die daar loslopen door de duinen, echt geweldig... Luuk vond al meteen een schep in de duinen, die kwam later op het strand goed van pas ! Luuk liep voorop en zag als eerste de zee. Iemand trouwens enig idee waar mijn been gebleven is ? ;-) We maakten een lange wandeling over het strand, we zagen de vuurtoren al in de verte... Er werd druk geschept en natuurlijk werden er schelpen en stenen gezocht. Wat een mooie grote schelpen vind je hier ! Mijn moeder vond een krab, of in ieder geval het omhulsel ervan... Dit bedoel ik met de rust op Texel, waar vind je nog zo'n leeg strand ? Toen we een stuk gelopen hadden bleek ineens dat we ingesloten waren door het water. Dat gaat echt heel ongemerkt ! Ineens stonden we op een eiland !Gelukkig waren er nog stukken waar je overheen kon springen en kwamen de meeste droog over. Sommige hadden wel natte voeten. De rest van de wandeling hebben we maar wat verder van de zee afgelopen. Toen ik thuis was las ik dit nieuwsbericht http://www.ad.nl/binnenland/article508446.ece en ik kon me er dus meteen wat bij voorstellen. Het water komt echt heel snel op en omdat je zo loopt te schooieren heb je het gewoon niet door. Had wel weer wat voor ons geweest natuurlijk. ;-)) Eindelijk kwamen we dan aan bij de vuurtoren. We namen meteen plaats aan een picknicktafel die eigenlijk bij een terras hoorde. Wij begonnen daar aan ons zelf meegebrachte brood en pakjes drinken. Natuurlijk niet echt de bedoeling en toen er een meisje kwam vragen wat we wilden drinken offerden mijn vader en ik ons op en namen een biertje. Verder deden ze er niet moeilijk over omdat het toch vrij rustig was op het terras. Er stond ook een ontzettende harde wind, de glazen waaiden van de tafel. Nog even een mooi plaatje van de vuurtoren... Tja en toen moesten we dus nog terug..... We waren allemaal best moe en luuk zat er echt helemaal doorheen. Gelukkig mocht hij even op oma's rug. Thuis gekomen werden eerst alle schatten bekeken... `s Avonds aten we Chili con Carne. Wel binnen want buiten waaide het nog steeds erg hard en werd het bovendien wat fris. Na het eten wilde Rebecca de vogels voeren. Er was nog genoeg oud brood dus dat was prima. Dit voeren werd vaste prik elke avond alleen werden de vogels wel steeds brutaler. Toen ik op een gegeven moment, later in de week, zoutjes buiten had gezet en even naar binnen liep vloog er een vogel met een leeg tuczakje voorbij. Alle tuc, pepersmaak nog wel , was op. Ook de kaasstengels waren verdwenen. Ik was maar twee minuten binnen.... Na het eten hadden we de volle vuilniszak buiten gezet, mijn vader zou hem wegbrengen. Maar eerst maakte hij nog even een wandeling met de kinderen over het park. Op een gegeven moment zag ik een meeuw langs vliegen met een lamsbotje in z'n bek. We gingen meteen kijken en ja hoor, de zak hadden ze al open gepikt en alles lag eruit. De troep lag door heel de tuin, het restant van de chili hadden ze al op.... `s Avonds de WK finale Frankrijk-Italië gekeken. Van tevoren had ik het idee gehad om op het grote scherm in het restaurant te gaan kijken maar eigenlijk vond ik het nu wel best om het gewoon met elkaar op de bank te kijken. Luuk viel tijdens de tweede helft in slaap maar hij was voor Italië dus kon ik hem de andere dag blij maken. Italië is de nieuwe wereldkampioen !!
2015-01-26 18:54:48 alleskitsopreis.punt.nl
Toon meer
Er zijn geen verdere berichten
Server query time:4ms Retrieval time:11ms
Ook bloggen bij punt?
Controleer hier of jouw gratis Mijndomein Websitemaker nog vrij is:
.punt.nl
Over punt.nl

Punt.nl is de weblogcommunity van Mijndomein.nl. Om punt.nl met haar tijd mee te laten gaan is er een geruime tijd geleden besloten om een nieuw blog platform voor punt.nl te maken. Dit is uiteindelijk door gegroeid naar de Mijndomein Websitemaker.

Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl