En eindelijk kom ik dan aan mijn verslag toe. Het verslag van de heerlijke cruise die wij in juli hebben gemaakt. Zondag 20 juli moesten we rond half drie inchecken op de MSC Opera die in IJmuiden op ons lag te wachten. Rond 13.00 uur had ik met Saskia en met John en de meiden afgesproken bij de terminal. Mijn ouders waren zo lief Luuk en mij weg te brengen en Saskia werd gebracht door haar broer. John bleek verlaat te zijn en dus besloten Saskia, Luuk en ik alvast in de rij te gaan staan. Onze koffers waren we toen al kwijt want die werden bij de ingang al meteen meegenomen en die zouden we later terug vinden voor de deur van onze hut. Wat een relaxte manier van reizen dit ! Zonder ons druk te hoeven maken over bagage namen we afscheid van mijn ouders en de broer van Saskia en liepen we naar de rij. Ik denk dat we hooguit tien minuten in de rij hebben gestaan voordat we aan de beurt waren voor de ID kaart controle. Ook dat ging vlot ! Had ik vorig jaar nog moeite om Luuk op de boot mee naar Engeland te krijgen omdat ik een andere achternaam heb dit keer was één blik op de ID kaarten genoeg. We kregen alle drie een boordpas en mochten doorlopen. Maar niet voordat we een heerlijk glaasje water of limonade hadden gedronken. Wat een service en dit zou de rest van de vakantie zo blijven. Daar ligt hij dan, onze boot... Met een pendelbus werden we naar de boot gebracht. Toen we via de loopplank de boot opliepen stapten we een prachtig hotel binnen. In een rij stond het voornamelijk Aziatische personeel dat ons welkom heette wat ons het gevoel gaf dat we in het buitenland waren. Heel apart na een korte autorit in plaats van een lange vlucht ! Dat onze klok een uur terug moest en we tijdens heel de reis op Engelse tijd leefden versterkte dat buitenlandgevoel nog meer. We hadden niet eens het gevoel dat we op een schip waren. Met dertien verdiepingen waarvan negen voor passagiers is de Opera meer een flatgebouw dat bovendien ook nog eens heel stabiel in het water ligt. Het is heel ruim met twee a la carte restaurants, een buffetrestaurant, twee zwembaden, bubbelbaden, midgetgolfbaan, 8 bars en lounges, een discotheek, theater etc. En we waren natuurlijk benieuwd naar onze kamer dus besloten we daar maar meteen een kijkje te nemen. De kamer viel niet tegen ! Hij was niet heel ruim maar dat wisten we van te voren. Maar er was genoeg kastruimte, het was schoon en we hadden een mooi uitzicht ! We hadden zeezicht en dat beviel prima. Natuurlijk hadden we ook voor een balkonhut kunnen gaan maar we hadden dan veel meer moeten betalen. En op de slaapetages heb je ook nog een groot gemeenschappelijk balkon met lichtbedden waar het prima toeven is. Ik zou de volgende keer dus ook gewoon weer gaan voor een buitenhut en het geld dat ik op die manier uitspaar gebruiken voor leuke uitstapjes. Het enige dat jammer was, was dat de bedden tot een twee persoons waren omgevormd. Ook niet erg handig voor Luuk die in en uit het bovenbed moest kunnen klimmen. Alhoewel, Luuk zag geen probleem haha... We besloten dat we dat we het ombouwen van het bed later wel zouden bekijken. Inmiddels hadden we een berichtje van John dat hij ook op de boot was gearriveerd. Het bleek dat zij op dezelfde verdieping een kamer hadden maar dan aan de andere kant van het schip. We liepen naar hen toe en met elkaar pakten we de lift naar dek 11, het pooldek. Daar namen we een heerlijk drankje. Ik koos een cocktail ! Zo heerlijk dat we via de vroegboekaanbieding voor een paar euro meer het all inclusive drankenpakket konden bijboeken. Het eten zat er sowieso allemaal al bij maar normaal hadden we leeggelopen op alle drankjes die aardig aan de prijs zijn. Koffie, thee en sapjes uit de automaat zijn voor iedereen gratis maar wij konden als we wilden 24 uur kiezen van zo ongeveer de hele drankkaart inclusief ijs, smoothies, prosecco, cocktails en sterke dranken. Wat was het genieten... Zo gezellig en zo heerlijk in de zon ! Het ultieme vakantie gevoel !!! Voor iedere cruisereiziger is het verplicht : de reddingsoefening ! Rond een uur of vier werd er omgeroepen dat we de reddingsvesten van onze kamer moesten halen en naar een centrale plek moesten komen. Natuurlijk hebben we dat netjes gedaan. John niet en die kreeg later dan ook een brief op zijn kamer met een uitnodiging voor de herhalingsoefening. Die hij overigens toen ook niet heeft uitgevoerd. Daarna gingen we op onderzoek uit op het schip.... Om zes uur Engelse tijd klonk de scheepstoeter en voeren we de haven uit. Op weg naar Guernsey waar we de andere dag rond het middaguur aan zouden komen. We aten pas om negen uur want de 1e zitting konden we gelukkig nog veranderen naar de 2e. Wel realiseerden we ons dat het voor ons gevoel nu tien uur `s avonds zou zijn. Geen probleem want overal kon je lekkere hapjes halen om de ergste trek te stillen. En dat deden we dan ook. Voor het eten zijn we nog naar het theater geweest. Wat een prachtige ruimte was dat met een sterrenhemel van lichtjes boven ons. De show was ook erg mooi en professioneel. Na de theatershow namen we een aperitief in de pianobar en om negen uur mochten we aanschuiven bij La Caravella, waar we een vaste tafel hadden met twee super gezellige obers, Jayson en Zainul. Uiteraard mochten we ook bij het buffetrestaurant eten maar dat deden we eigenlijk alleen `s middags. Het was zo heerlijk om bij La Caravella van de kaart de lekkerste gerechten te mogen bestellen. Alles even goed en zo veel als we wilden. Na het eten gingen we naar de koffiebar waar we genoten van warme chocomel en koffie met een lekker likeurtje erdoor.  Daarna zijn we nog een tijdje in de disco geweest waar op dat moment karaoke bezig was. Romee deed ook nog mee met een nummer van Elvis. Romee kan echt heel erg goed zingen dus ze viel op tussen de andere karaokers. Je zag iedereen recht op gaan zitten toen Romee begon en ze kreeg een daverend applaus. Ik heb het geprobeerd te filmen maar dat is helaas niet echt gelukt. Het filmpje was te donker en je hoort te veel bijgeluiden. Voor het eten hadden we trouwens geprobeerd de bedden uit elkaar te halen maar dit viel nog niet mee. Op een gegeven moment hadden we wel de nachtkastjes verplaatst en de bedden iets verschoven maar wat de rest betreft hadden we toch hulp nodig. We belden de receptie en ze zouden meteen iemand sturen. Al snel werd er op de deur geklopt en maakten we kennis met Christian. Hij droeg deze reis zorg voor onze kamer en zou tijdens het eten onze bedden uit elkaar halen. Ik schaamde mij best wel een beetje toen hij met grote ogen de kamer in keek waar alles inmiddels schots en scheef stond met onze bagage ertussen gedrapeerd. Maar inderdaad, toen we die avond laat terug kwamen was onze kamer weer netjes en hadden we ineens veel meer ruimte. De bedden bleken ook nog eens heerlijk om in te slapen en het lichte getril van de boot hielp mee om extra snel in slaap te vallen. Hier zouden we het wel 11 dagen uithouden...

Natuurlijk weet ik dat het een luxeprobleem is ! Gezondheid, lieve mensen om je heen, een leuke baan...allemaal veel belangrijker dan een vakantie. Maar jeetje wat werd ik er gek van. Gek van de vraag :' wat doen we dit jaar met de vakantie.' Al weken was ik met niets anders bezig. Ik heb geprobeerd te studeren maar mijn gedachten bleven afdwalen. Ik begon te laat met koken, mijn huishouden verslofte, ik ging te laat naar bed en ik sliep slecht. In mijn dromen was ik al overal geweest. Rebecca had haar vakantie al in december geboekt. Zij gaat met drie vriendinnen naar Lloret de Mar. Ik ga dus weer alleen met Luuk dit jaar. Rond de kerst komt altijd het vakantieaanbod van Ouder Alleen op de site en daar keek ik helemaal naar uit. De mooiste vakanties hebben wij toch wel gehad in Macedonië met OA. Vooral de eerste keer was geweldig. Met zo veel lieve mensen voor mij, heb er geweldige vriendinnen aan over heb gehouden, maar ook de grote groep kinderen waar Rebecca en Luuk zich toen mee hebben vermaakt. Vorig jaar had ik het geld niet om mee te gaan. Wat baalde ik toen de door mij aanbevolen reis naar Bulgarije op OA zag staan en de één na de andere vriend en vriendin boekte en ik dat allemaal aan mijn neus voorbij moest laten gaan. Het eind van dat verhaal is bekend. Ik boekte Londen met Luuk en al snel sloten Marjan, Luke en Jonno aan. Wat hebben we het fantastisch gehad. Zes onvergetelijke dagen in Londen deden zeker niet onder voor twee weken Macedonië. Natuurlijk heb ik Marjan weer gevraagd naar haar reisplannen maar Luke heeft helaas maar 4 weken vakantie en daarvan gaat hij er ook nog 2 met zijn vader weg. Wat ze precies gaan doen weten ze nog niet maar grote kans dat zij ervoor kiezen in de meivakantie weg te gaan. En logisch, dat zou ik zelf ook doen. Voor Luuk vind ik het wel belangrijk om in de zomer weg te gaan. Dit omdat de ervaring is dat veel van zijn vrienden een lange tijd op reis zijn en hij anders 7 weken achter de playstation zit. Kan het niet dan kan het niet maar op dit moment zou het financieel gezien wel lukken als we niet te gek doen. Ik heb voorgesteld om samen een stedentrip te maken maar hij wil niet meer alleen met mij weg. Jammer... Ik zag een spotgoedkope aanbieding voorbij komen van vijf dagen IJsland. Natuurlijk is het land zelf ontzettend duur maar omdat de prijs van de vliegreis + hotel zo laag was goed te doen. Een rondreis Tunesië, kamperen in de woestijn van Marokko, een rondreis Jordanië... Allemaal niets voor Luuk. Ik zag een Nijlcruise (volpension) en aansluitend hotel (allinclusive), twee personen voor €1600 ! Die heb ik maar meteen weer weg geklikt. Een droom van mij is niet automatisch ook de droom van mijn zoon ;-) Op Ouder Alleen stonden inmiddels ook de reizen maar ik kon mij eigenlijk nergens echt in vinden. De alleenstaande ouderreizen van Estivant en Cirkel zijn allemaal behoorlijk aan de prijs. Zeker de moeite waard wat de (kinder)entertainment betreft denk ik ( zelf geen ervaring) maar ik heb het niet meer nodig dat mijn kinderen worden bezig gehouden zodat ik zelf de hort op kan. En dus betaal ik voor iets waar ik geen gebruik van maak. Zonde ! Er stonden twee reizen van Corendon op OA waar ik over getwijfeld heb en dat waren Alanya en Lesbos. Lesbos trok mij in eerste instantie het meest. Er had al een vrouw geboekt met een zoon van Luuk's leeftijd en zij was toevallig ook iemand die het leuk vond iets van het eiland te gaan zien. Maar toen ik meer over het eiland las en duidelijk werd dat een auto echt onmisbaar was en er verder weinig in de omgeving was werd ik toch steeds minder enthousiast. De prijzen logen er ook niet om. Dure excursies, betaalde airco, en Nederlandse prijzen bij het uiteten gaan. Natuurlijk kun je in je appartement een maaltijd in elkaar flansen maar mijn ervaring is dat als de rest uiteten gaat je gewoon lekker mee gaat. En dat allemaal op een eiland waar ik zelf nooit voor gekozen zou hebben. Ik ben nog nooit in Griekenland geweest maar zou eerder kiezen voor Zakynthos, Samos, Kreta, Kos of Corfu.  Een resort in Alanya is natuurlijk helemaal niets voor mij. Ik word na een halve dag zwembad of strand al onrustig en als ik lees over een bedjesrace (zie dit filmpje) werkt dat op mijn lachspieren. Maar voor Luuk lijkt mij zo'n resort helemaal geweldig. En ik ben iemand die zich overal wel vermaakt. Je moet alles een keer meemaken natuurlijk dus ik had dit best een weekje kunnen uitproberen. Langer dan een week was sowieso financieel niet haalbaar want ik wilde ook nog geld overhouden voor excursies en eventueel een keer lekker iets eten aan de boulevard als ik de buffetrijen zat zou zijn. En toen kwam er een OA vriendin met het idee van een resort in Egypte. Het resort zag er prachtig uit en was echt spotgoedkoop. Wel twijfelde ik over de hitte in juli en de veiligheid. Als ik naar Egypte ga wil ik natuurlijk ook wat van het land zien dus een trip naar Caïro en een uitstap 'sterren kijken' in de woestijn' moest er zeker bij zijn. Eigenlijk had ik het al zo goed als besloten. Het zou Egypte worden. We zouden een kleine bijdrage betalen waardoor we vlak voor vertrek nog konden omboeken als het toch te onrustig zou zijn in Egypte. Het enige waar ik nog over twijfelde was de hitte. Ik stuurde via Facebook een berichtje naar Astrid. Zij zat ooit op de basisschool bij mij in de klas maar we hebben elkaar daarna nooit meer gezien. Wel wist ik dat ze vorig jaar naar Egypte was geweest dus ik vroeg haar wat haar ervaring was. Ze schreef terug :'Ik ga nooooooit meer !' en 'Ik bel je even !'. We wisselden nummers uit en zij vertelde haar Egypte ervaring. Zij was er in juni en het was veel te heet. Zeker 50 graden en `s middags lukte het zelfs niet meer om in de schaduw te blijven zitten. De enige oplossing was de hotelkamer. 32 glijbanen maar de trappen waren te heet om op te lopen. Zelfs de bakjes water halverwege hielpen niet afdoende om de voeten te koelen. Om 17.00 uur was het donker en dan kon je ook niet meer in het zwembad. Verder konden ze in het begin van de week nog excursies doen maar halverwege mochten ze het resort niet meer af vanwege de onrust in het land. Haar zoon was heel erg verbrand en ze waren allemaal ziek geworden van het eten. Nou ja dat laatste hebben wij ook mee gemaakt in Macedonië vorig jaar toen (bijna) het hele hotel Salmonella had dus dat is voor mij geen reden een vakantie niet te boeken. Maar die hitte hield mij toch wel tegen ! Nu wist ik het echt niet meer... Mijn eerste plan was Bosnië geweest. Ik had echt alles al uitgezocht van hotels in Sarajevo waar ik o.a. een bezoek wilde brengen aan de piramides  en daarna per trein naar Neum voor een aansluitende strandvakantie. Prachtig, goedkoop en veel bezienswaardigheden. Helaas vond ik geen reisgenoten. (Misschien moet ik volgend jaar het plan nog beter uitwerken en op Ouder Alleen zetten.) Ik ben heel lang bezig geweest met het uitzoeken van excursies en dergelijke. Daarna ben ik mij gaan verdiepen in Lesbos, Alanya, Ijsland, Tunesië, Egypte, Gozo, enz. enz.... Het hele internet afgezocht dat tips van het desbetreffende land. Ik heb echt mijn roeping gemist volgens mij. ;-) Toen zag ik een cruise, een cruise naar Guernsey, Portugal, Spanje, Frankrijk en Engeland. Toen ik John sprak over de vakantie vertelde hij dat hij aan het kijken was naar een Cruise die vertrok vanaf Venetië. Ik attendeerde hem op de cruise vanaf IJmuiden die toch een stuk betaalbaarder was. En hij boekte de cruise ! Ik had er ook erg veel zin in maar als je niet met twee betalende volwassenen bent ( kinderen t/m 17 cruisen gratis dus daarvoor betaal je alleen havengelden en drankenpakket) betaal je heel veel. De oplossing zou zijn als Rebecca mee ging (dan volwassen) maar zij had natuurlijk haar vakantie al geboekt. En de bedoeling is dat ik daar ook een bedrag voor bijleg en beiden is niet haalbaar.  Ik was dus weer aan het kijken voor alternatieven. Marc had nog niets uitgezocht en Susanne en Menno ook nog niet. Weer keek ik naar accommodatie in Gozo ( Tip van Susanne) en Zakynthos. En toen dacht ik ineens 'Hey misschien is die cruise ook wel wat voor Saskia' . Ik besloot haar een mail te sturen. Saskia heb ik in 2005 leren kennen tijdens mijn Marokkoreis en zij is nog reislustiger dan ik. ;-) Eerlijk gezegd wist ik niet eens of het echt wat voor haar zou zijn omdat zij ook wel van het primitieve is. Na vijf minuten had ik al een antwoord : boeken !! Ik kan het nu nog bijna niet geloven...we gaan op cruise ! En helemaal leuk dat het met Saskia is. Allebei hebben we een voorliefde voor schrijven, fotograferen en mooie plaatsen... En ja ik zie ons ook al zitten met een cocktail op het zonnedek of met een prosecco in cocktailjurk tijdens het captains dinner of in de nachtclub. Luuk is ook helemaal enthousiast. Hij kan minigolfen aan boord, er zijn twee zwembaden en twee whirlpools,( jeugd)entertainment eten en drinken zo veel als hij wil. En hij gaat 5 landen ontdekken ! Dat wordt weer een leuk reisverslag gok ik !  

Glammer is nog niet thuis. Waar zou hij toch zitten? Een paar honderd meter hier vandaan is een flink militair complex. Een plek waar altijd zwerfkatten zitten. Sommige zwerfjes komen hier wel eens in de achtertuin een kijkje nemen. Hij zou daar best kunnen zitten. Maar zo'n terrein is ontoegankelijk voor onbevoegden en ik ben niet bevoegd. Hoe pak je dat dan aan? Ik ging op zoek naar een telefoon- of emailnummer maar zoals je wel kunt verwachten zijn die gegevens nergens gepubliceerd. Maar ik vond wel een website van een club voor (oud-)medewerkers die geregeld activiteiten organiseren. En hun clubhuis staat op het betreffende terrein. Dus heb ik de voorzitter van die club gebeld. Verhaal uitgelegd. Geen probleem, hij kan zorgen dat er binnen de hekken naar hem wordt uitgekeken! Breng maar een foto en de gegevens. De aardige man is zelf oud-gediende en kent iedereen op het terrein. Hij zou de volgende dag direct naar het complex gaan. En inderdaad, de volgende morgen stond hij voor de deur. Klus geklaard, er wordt naar hem uitgekeken. Hij had tientallen flyers gemaakt en had er nog wat over. Die hij kwam brengen zodat ik die ook op andere plaatsen kan gebruiken. Klasse ! En achteraf, nadat ik de foto had gebracht, bedacht ik mij dat het toch wel heel bijzonder is dat nu zelfs het leger, in dit geval de landmacht, op zoek is naar Glammer! Maar het inschakelen van de landmacht heeft nog niet tot resultaat geleid al zou het nog kunnen gebeuren... Ook de bakker werd gebeld (klinkt raar maar waar: de bakker heeft achter de tuinen een paardenstal). Hij heeft zondag alles open gehad, geen Glammer gezien. En eenzelfde vraag ook telefonisch gesteld aan de aannemer die zijn bedrijfje daarnaast heeft. Gisteren ook alles open gehad. Vanmiddag, op het rustigste deel van de middag, zo rond 15.00 uur dacht ik "laat me hem nog eens goed roepen". Achter in de tuin. Aanhoudend. Alle struiken in de omgeving afzoeken en onder de containers kijken waar de paarden huizen. Mica dook wel op! Nog een blik geworpen over de schutting, gekeken op het terrein van de aannemer. Daar zag ik dat in de hoek flink wat struiken stonden. Toch maar eens kijken. En trok ik mijn jas aan, op naar de aannemer. Die net op dat moment met zijn personeel aan de koffie zat. Zegt de ene jongen? "Zoek je een katje? Ik zag er net eentje zitten vlak bij de rotonde (aan het begin van onze straat). Een kleine grijze kat! Ik zag hem toen we met het busje langsreden...." Ik toonde hem een foto van Glammer. Eentje die op een avond is gemaakt. Hij keek er lang naar maar schudde "nee, dat is hem niet...". Toch ben ik gaan kijken. Omdat ik weet dat Glammer in volle zon lichtergrijs oogt dan op de foto. Op de foto is de grootte ook moeilijk te bepalen. En omdat ik hem vlak daarvoor had geroepen, zo rond de tijd dat hij daar werd gezien. Als ik vanuit de achtertuin roep moet je dat aan het einde van de straat kunnen horen. Klinkt raar...maar de percelen lopen ook raar. Hemelsbreed, vanaf de achterkant zal het zo'n 50 -  75 meter zijn tot aan de rotonde. En een van de weilanden komt vlak bij de rotonde uit op de weg. Ik heb hem daar geroepen. Maar daar zijn zoveel struiken en plantsoenen waar hij zich kan verschuilen. En inmiddels was het weer druk geworden met verkeer, vele auto's. Scholen kwamen uit. Dat is kansloos, dan laat hij zich zeker niet zien. Wel meende ik een klein miauwtje te horen, afkomstig uit de struiken maar ik kan me natuurlijk hebben vergist. Mocht het inderdaad Glammer zijn dan zit hij vlak bij huis. Is het afwachten tot het moment dat het zo rustig is op de straten dat hij het aandurft om de weg over te steken. Als hij dat doet staat hij een paar pootjes verder weer op bekend terrein. Met wat geluk ziet hij Mica voorbij sjouwen door dat veld want die zit meestal in die hoek. (en soms ook op straat, zelfs vlak bij de plaats waar mogelijk Glammer nu zit, hebben we gemerkt). Mica is me trouwens wel een ding! Sta je bij de aannemer op zijn terrein naar Glammer te roepen, verschijnt hij boven op de muur. En kort daarna naast mijn kuiten. Maar ja, toen moest ik naar de rotonde. Ik kan niet via de hoge muur, binnendoor...moet omlopen over straat. En Mica mag daar niet komen. Dus snel Mica opgepakt, over de muur geduwd en daarna snel uit de voeten, het terrein af via de andere kant. Dat werkte. En ja, bij de rotonde niet te hard roepen...want voor ik het weet staat Mica dan midden op straat... Misschien komt hij vannacht thuis. Als alles muisstil is. Hij zal nu wel zoveel angst in zijn lijfje hebben dat hij enkel komt als het rustig is. Zelfs als zijn buikje rammelt van de honger. Gelukkig heeft Mica hem leren muizen. En die huizen overal, ook in gemeente plantsoenen én voortuintjes. Inmiddels denk ik na over vervolgstappen. Deur aan deur flyer in de buurt, flyer op de lagere school aan het eind van de straat, de vereningingen benaderen die locaties hebben in de buurt, in het park. De twee scouting verenigingen die in de bossen een clubgebouw hebben. Maar hopelijk is dat alles niet nodig.... Glammer: Je moet nu je grijsneus vertonen! Je nadert nu de gemiddelde ik-ben-weg periode van een week. Jullie katachtige blijven gemiddeld een klein weekje onzichtbaar, in de stress. Daarna krijgen jullie moed. Dus kom op, ook jij kan het! Vrouwtje Marjanne (plus bezorgde Pansy die zich dagelijks afvraagt waar zijn vriend is en de 'ik-zoek-ook-mee' kater Mica)

En toen was onze laatste dag in Londen aangebroken... Heel veel gedaan, net zo veel niet gedaan maar eigenlijk nog maar één belangrijk ding op ons to do lijstje : Notting Hill & Portobello Market. Terwijl Marjan en ik na het ontbijt de koffers inpakten speelden de jongens beneden nog een potje pool. Daarna zetten we de koffers beneden in de afgesloten ruimte van het hotel en liepen voor de laatste keer naar ons wifi terras voor een bak koffie. Na de koffie pakten we de metro naar Notting Hill. Wat een geweldige wijk is dat. Jammer dat we niet wisten waar het huis van William Thacker uit de film Notting Hill precies was maar we hadden sowieso het idee dat we in het decor van de film terecht waren gekomen. Inmiddels heb ik de film opnieuw bekeken en die was zo heerlijk herkenbaar ! Luuk en ik herkende best wat plekjes nu. De afgesloten binnentuinen bijvoorbeeld en Portobello Market. De bookshop van William Thacker hebben we natuurlijk ook bezocht. Helaas ben ik er inmiddels achter dat ze voor de film de locatie van een antiekwinkel hebben gebruikt en deze op dezelfde manier hebben ingericht als de inmiddels beroemde Travel Bookshop. In de film zit de winkel op een hoek. Jammer maar voor mij blijft de winkel die we bezocht hebben de boekwinkel waar William Thacker,  Anna Scott voor het eerst heeft ontmoet. Heel de winkel ademt het sfeertje uit. Zo gaaf dat we er geweest zijn !  Verder hebben we heerlijk geshopt. Souvenirtjes gekocht op Portobello Market ( de jongens allemaal een Big Ben met klokje en verlichting) en Luke kocht nog een paar exclusieve VANS. Alleen verkrijgbaar in Engeland dus die maakt hier in Nederland de blits ! Wat hebben ze sowieso veel schoenenzaken met bijzondere schoenen daar! Marjan wil ook nog een keer terug om een paar kekke hakken op te halen ;-) De lucht was die dag wat dreigend maar het bleef droog en de temperatuur was prima. We konden zelfs nog buiten lunchen. We waren niet anders meer gewend ook ! Daarna pakten we de bus terug naar Paddington. De jongens wilden nog wel een potje poolen en Marjan en ik wilden nog een rondje lopen door Paddington voor wat laatste foto's en wat boodschapjes doen voor op de boot. Op de heenweg waren we best geschrokken van de prijzen op de boot dus we hadden nu besloten voor de terugweg wat drinken en snoep in te slaan. Ik heb ook nog even een foto gemaakt van het St Mary's Hospital. Toch bijzonder dat dit ziekenhuis bij ons om de hoek lag. Als Kate een dag later was bevallen waren we midden in het mediacircus beland. Grappig toen ik de beelden van dit mediacircus op TV zag ik geen idee had dat ons hotel op nog geen twee minuten loopafstand van dit ziekenhuis was.  Natuurlijk maakte ik ook nog eventjes een foto van het Paddington trein- en metrostation Na de boodschapjes dronken we nog wat op het terras waarna het echt tijd was om de jongens en de koffers op te halen in het hotel. We besloten de bus te pakken richting Liverpoolstation. Het idee kwam van Marjan en dit was toch wel een super idee ! Nu hoefden we niet weer al die trappen op en af te zeulen met onze koffers maar konden in één keer van Paddington naar Liverpoolstation zonder overstappen. We waren gelukkig op tijd weggegaan want het was een lange rit. Eén vrouw deed er nogal moeilijk over dat wij onze koffers op de kinderwagenplaats hadden gestald maar ( nadat wij wat koffers gestapeld hadden en er een plek vrijkwam) verder verliep de reis zonder problemen. Op Liverpoolstation aten we nog wat. Marjan en ik kozen voor een wokmaaltijd en de jongens voor KFC. Daarna liepen we richting de trein die ons naar Harwich zou brengen. Om half acht vertrok de trein richting Harwich. De reis verliep vlot. Het inchecken op de boot duurde iets langer dan op de heenweg maar nog steeds niet te vergelijken met het inchecken voor een vlucht op Schiphol. Onze bagage werd dit keer wel gecontroleerd. Conclusie : 'Je kan wel een bom mee nemen naar Engeland maar niet mee terug...' Problemen om Luuk het land weer uit te krijgen heb ik verder gelukkig ook niet gehad. ;-) Op de boot brachten we eerst onze spullen weer naar de kamer. Toen Luuk en ik onze spullen kwijt waren liepen we naar de hut van Marjan, Luke en Jonno. We wisten niet wat we zagen... Een prachtige grote hut met een twee persoons bed aan de ene kant en een één persoons bed aan de andere kant. Uiteraard een raam met uitzicht en een goed gevulde minibar. Op de toilettafel stond een fruitmand, wat zoutjes en wijn. Als eerste liepen we met elkaar naar de balie want Marjan wilde toch wat duidelijkheid. Marjan vertelde de vrouw achter de balie dat ze allemaal fruit en drank op haar kamer had staan. 'Dat is mooi.' lachte de vrouw haar toe. Marjan ging verder dat dit inderdaad mooi was maar dat ze wel wilde weten of ze iets moest betalen als ze er iets van nuttigde. Nee dus...het was all inclusive ! 'Oké, dan gaan we aan de wijn !' besloot Marjan meteen :-) Omdat Marjan de boot wat later boekte waren de goedkopere hutten al volgeboekt maar dat ze zo veel luxe had wist ze ook niet. We namen de flesjes wijn en de glazen mee naar beneden en namen plaats aan een tafeltjes. We hadden de jongens beloofd dat ze naar de film mochten en het bleek ook nog een film te zijn die ze graag wilden zien. De film bleek wel pas om 23.00 uur Engelse tijd te beginnen en we zouden om 6,00 uur alweer gewekt worden. Wij hadden onze horloges op de boot voor het gemak maar alvast weer op Nederlandse tijd gezet dus precies om middernacht begon de film. Een latertje voor de jongens dus en voor Marjan en mij ! Het was kwart voor twee toen de jongens de bioscoop uitkwamen. Ze hadden het wel fantastisch gehad. Vooral omdat ze maar met zijn drietjes in de bioscoop hadden gezeten. Een echte privé bioscoop dus ! Toen de jongens op de stille boot langs de balie liepen sprak de man er achter hen aan. 'Of ze nog niet op bed moesten liggen op dat tijdstip?!' Marjan en ik liepen achter de jongens aan en merkten op dat wij nu ook hadden moeten wachten nu de jongens zo laat uit de bioscoop kwamen. 'Ja maar jullie hadden foto's en wijn !' antwoordde hij zonder een spoortje medelijden. Haha we waren blijkbaar opgevallen. Marjan en ik hadden inderdaad foto's bekeken en uitgewisseld op de ipads.  Na een paar uurtjes slaap werden we weer gewekt door het bekende deuntje 'Don't worry be happy.' Meteen zette ik het TVtje aan met de live beelden van de webcam op de boeg. Marjan heeft het TVtje zelfs de hele nacht aan laten staan. Het is echt leuk om te zien waar je precies vaart. Zo was er na het ontwaken al snel land in zicht ! We kleedden ons aan en liepen met onze koffers naar de hal. Opnieuw volgde een opstopping bij de liften. Weer vooral door mensen met kleine rugzakjes die net zo goed met de trap hadden kunnen gaan. Maar goed, we hadden nu toch niet zo veel haast. Denk dat ik de volgende keer gewoon met een kop koffie in het restaurant ga wachten tot de halve boot leeg is. Wel zo rustig ;-) Koffie hebben we trouwens wel gemist bij aankomst in Hoek van Holland. Het was leuk geweest als we daar als afsluiting nog koffie hadden kunnen drinken met elkaar, mijn ouders en de vriend van Marjan die hen op kwam halen. Toch raar dat er daar helemaal geen mogelijkheid is om koffie te drinken bij het terminalgebouw? Ik zeg : gat in de markt ! :-)  We kunnen terugkijken op een zeer geslaagde vakantie. Een kleine week maar zoveel mooie herinneringen rijker ! Denk dat dit ook duidelijk te zien is aan dit verslag. Heb weer zo veel plezier gehad bij het schrijven van dit reisverslag. Ik heb alles weer opnieuw beleefd... En voor wie ook zin heeft gekregen in Londen plaats ik hieronder nog een filmpje van de Stenaline. Wat mij betreft is dit de ultieme manier van reizen. Het heeft onze vakantie verlengd. Twee nachten extra in een geweldig drijvend hotel. Ik wil niet anders meer. Luuk gaat trouwens eind van deze maand met school weer met de boot naar Engeland. Dit keer gaat hij met P&O ferries naar York waar hij enkele dagen in een gastgezin verblijft. Hij heeft er alweer zin in ! Met de Stenaline naar Londen 

De andere dag ontbeten we weer in het hotel. Dit ontbijt was inclusief bij ons hotel dus daar maakten we uiteraard gebruik van. Elke dag stond er een vrouw achter elkaar het brood te toasten en wafels te bakken. Verder was er jam voor op de toast en chocolade of Butterscotch voor op de wafels. Er waren elke dag gekookte eieren en yoghurt met ontbijtgranen, vruchtensap en er was een automaat waar we koffie of espresso en voor de jongens thee of chocomel konden tappen. Ik vond het een prima ontbijt voor dit relatief goedkope hotel.  Na het ontbijt liepen we naar het metrostation waar we de metro pakten richting Tower Hill. Die dag stond er een bezoek aan de Tower op ons programma. Luuk en Jonno hadden hun Chelsea shirts aangedaan. Nou dat hebben we geweten ! Het leek wel of ze met Feyenoordshirts in Amsterdam liepen. Overal werden ze aangesproken over hun slechte voetbalkeuze. Uiteraard wel op een grappige manier. Bij de Tower werden de jongens ook tegengehouden met de woorden : 'Nee hoor met die shirts mogen jullie echt niet naar binnen.' In de Tower bij het bezoek aan de Kroonjuwelen kwam er een oudere man naar hen toe met opgestoken duim. Gelukkig toch nog één Chelseafan tegengekomen ! :-) Bij de Tower schrokken we even toen we de rij zagen. Ik had gehoord dat er lange rijen konden staan dus we waren er al wel een beetje op voorbereid. Gelukkig zagen de jongens toen we net in de rij stonden dat er mensen met Londonpass tussen stonden. Nu hadden we gelezen dat je met de Londonpass de rijen kon omzeilen dus we vroegen ons af of we goed stonden. Aan de zijkant zagen we ook nog wat rijen en dat bleken de rijen voor de kaartverkoop te zijn. De rij waar wij instonden bleek de rij voor de ingang te zijn. Daar moest je dus ook met Londonpass nog in plaats nemen. Marjan en ik pakten beiden een andere rij en dat was maar goed ook. De rij waar Marjan in stond kwam maar niet vooruit maar de rij waar ik in stond ging erg hard. Na 20 minuten hadden we de kaarten op zak en amper tien minuten later stonden we binnen. En dat op een zondag ! Fijn was ook dat we net als bij het Chelsea stadion weer een familieticket konden kopen wat voordeliger was dan allemaal losse kaartjes. Verder is het mooi dat in Londen kinderen t/m 15 jaar voor een kindertarief overal naar binnen kunnen. In Nederland zijn we al een tijdje uit de kinderkorting gegroeid. Eenmaal binnen huurden we ook een familietour in het Nederlands. Zo kregen we allemaal een kastje en een plattegrond mee waar we na het indrukken van een cijfertje de bijbehorende informatie konden beluisteren. Ik was weer net zo onder de indruk als vroeger, toen ik als zeventien jarige de Tower bezocht. En ook de anderen vonden het geweldig. Prachtig om de verschillende bouwstijlen te zien. 'The white Tower' heeft koning Willem I  al in 1078 laten bouwen en in de 13e eeuw is de Tower of London behoorlijk uitgebreid onder leiding van Hendrik III.   Alleen jammer dat we maar één raaf hebben gezien ! Er moeten er veel meer zitten en ik kan mij dat ook nog goed herinneren van vroeger. Om een oude legende levend te houden worden er een aantal raven op het terrein gehouden. Zolang de raven in de Tower blijven is Engeland gevrijwaard van aanvallen van buitenaf. Karel II van Engeland werd gewaarschuwd dat het koninkrijk ten val zou komen als de raven de Tower zouden verlaten. Karel gaf dus ook de opdracht om steeds een populatie raven binnen de muren te houden. Dit kan door één vleugel gedeeltelijk te knippen waardoor de raven minder stabiel vliegen en zich niet zo snel ver buiten de Tower wagen. Voor de ingang van het Jewel House waar de kroonjuwelen liggen stond een ontzettend lange rij. Toch besloten we er in te gaan staan omdat we de kroonjuwelen niet wilden missen. Achteraf ging het super snel en ik denk dat we er hooguit een half uurtje over deden om binnen te komen. In de tussentijd hebben Marjan en de kinderen ijs gehaald terwijl ik in de rij bleef staan. Wat ik zo fantastisch vind aan de Engelsen is dat ze allemaal zo beleeft zijn. Echt niemand zal voordringen en iedereen wacht rustig zijn beurt af. In de ruimte van de kroonjuwelen zelf moesten we op een lopende band gaan staan. Op die manier ontstaan er geen opstoppingen en dat werkte geweldig. Als je meer tijd nodig had kon je uiteraard nog een keer op de band gaan staan.  Natuurlijk moesten de jongens ook nog even op de foto met een Beefeater. Ook deze Beefeater bleek tegen Chelsea te zijn, zoals ook te zien is aan de manier waarop hij het shirt van Luuk en Jonno vasthoudt. Na de foto veegde hij zijn handen af aan het shirt van Luke. Daarbij trok hij een gezicht alsof hij iets heel vies had beetgepakt ;-) Toen we de Tower uitkwamen was ons volgende doel, de Tower Bridge ! En een lunch want inmiddels hadden we allemaal trek gekregen... In de buurt van de Towerbridge vonden we een gezellig terras aan een klein haventje. We bestelden heerlijke broodjes en tosti's. Halverwege moesten we helaas naar binnen rennen omdat het begon te regenen. Het bleek alleen een buitje voor het stof, eenmaal binnen was het alweer droog. De rest van de dag hebben we weer stralend weer gehad ! Na het eten hebben we een soort bruggentour gelopen. We begonnen uiteraard bij de Towerbridge die we overliepen. Indrukwekkend die brug waarvan de bouw in 1894 voltooid was. Daarna kwamen we over een soort overdekte marktplaats die ik mij ook nog vaag kon herinneren van vroeger...  We kwamen langs de London Bridge. De eerste brug op deze plek stamt uit de tijd van de Romeinen. Daarna volgden nog wat bruggen en de huidige brug werd in 1973 in gebruik genomen.   Leuk ook dat we Charles nog tegen het lijf liepen ! Mooie foto met op de achtergrond nog een stukje Millennium Bridge en de St Paul's Cathedral. Met dit prachtige weer was het lastig om een plekje op een terras te bemachtigen maar we hadden geluk.... Heerlijk genieten van een wijntje ( en cola voor de jongens)met uitzicht op de Millennium Bridge !  De Millennium Bridge was misschien nog wel de belangrijkste brug voor de jongens aangezien dit ook een Harry Potter locatie is ! In Harry Potter and the half Blood Prince is deze brug een doelwit van de aanslagen van Dooddoeners. Over de Millennium Bridge liepen we weer naar de overkant. We wierpen nog een blik  op de St Paul's Cathedral waarna we een metrohalte opzochten. Inmiddels waren we helemaal versleten maar heel voldaan na deze dag. Die avond besloten we in de omgeving van ons hotel nog wat te eten. We kozen voor de Griek. Het eten was prima maar wat een personeel !! Ten eerste wilde Luuk Gyros maar kreeg stukken kip. Ze hadden gewoon geen Gyros maar knik dan niet beleefd en zeg dan gewoon dat je niet begrijpt waar we het over hebben. Op een gegeven moment kregen we na onze laatste hap een bak fruit op tafel met vijf lepels erbij. Lief dachten wij eerst... maar het bleek gewoon een soort 'oprotfruit' . Voor een toetje was duidelijk geen tijd meer en ze begonnen met chagrijnige gezichten de ruimte op te ruimen. Op een gegeven moment wees een vrouw naar het glas van Jonno en wapperde met haar handen. Luuk vertaalde het naar Jonno als :'Je moet je glas even leegdrinken want ze wil het meenemen.' Waarop ik snel zei dat hij gewoon rustig aan kon doen. Hallo zeg zo lang zaten we er nog niet ! Jonno zei dat ze misschien gewoon de vaatwasser alvast aan wilde zetten :-) Het was dus heel gezellig met elkaar en gelukkig ook nog lekker maar heel bijzonder was het ook niet en het was het duurste restaurant waar we deze vakantie hadden gegeten. Geen aanrader dus deze Griek in Paddington ! (sorry de naam ben ik helaas vergeten) De koffie dronken we weer op ons vertrouwde Wifiterras. Nog even genieten van onze laatste avond in Londen.

In het hotel konden we elke dag aanschuiven voor het ontbijtbuffet maar de jongens wilden ook wel een keer een echt Engels ontbijt. Nu konden we dat in het hotel ook krijgen wanneer we iets bijbetaalden maar we hadden op de eerste dag al ontdekt dat ze op 'ons' koffie(wifi)terras ook a full English breakfast serveerden. Aangezien het nog steeds heerlijk weer was, was de keus snel gemaakt. Het ontbijt was echt overheerlijk en we konden er weer even tegen. De jongens hadden trouwens nog een mooi verhaal van de dag ervoor. Toen ze aan het poolen waren kwam er een oude vrouw aan lopen. Het bleek de schoonmaakster te zijn. De vrouw liet zich vlak voor hen op haar knieën vallen en riep "Oh my god, I'm so stupid !!' De jongens schrokken zich rot en vroegen wat er aan de hand was. De vrouw legde uit dat ze haar twee mobieltjes, één privételefoon en haar werkmobiel, even in de gieter had gedaan om ze op die manier te vervoeren. Helaas was ze dit vergeten en had water in de gieter gedaan. Maar ze raapte zich snel bij elkaar, haalde haar schouders op en zei : "Wat happend happend, it can't be changed" Daarna ging ze door met haar werk. Toen de jongens even daarna wat lacherig waren, volgens eigen zeggen door iets grappigs tijdens het poolen, voegde ze er nog aan toe : "It's better to laugh about it then be mad"  Een wijze les en die woorden hebben we de rest van de vakantie nog veel gebruikt. Nog steeds trouwens ;-) Daarna gingen we op weg naar het Chelseastadion. Het was behoorlijk druk en er kwam een man vertellen dat de groep van de rondleiding in twee groepen verdeeld zou worden. De eerste 40 werden verzameld en wij bleven expres staan want we hadden allang gezien dat er bij lange na geen 40 mensen overbleven. Wij hadden er inderdaad maar een stuk of twintig tijdens de rondleiding. De gids die ons rondleidde deed het ontzettend leuk. Hij begon met vragen uit welke landen we allemaal kwamen en voor welke club we waren. Luuk hoefde niets te zeggen. " Feyenoord Rotterdam" merkte de gids al op, wijzend naar het shirt van Luuk. Daarop waren Luke en Jonno aan de beurt en die noemden Ajax. Marjan FC Twente en ik weer Feyenoord. Verder was er een vader en zoontje uit Londen en de anderen kwamen uit Spanje, Brazilië, Bulgarije, Korea, Finland, Kroatië, Italië en Ethiopië. Niet te geloven hoeveel landen er vertegenwoordigd werden in deze kleine groep !   In de kleedkamer bij het T-shirt van Luuk's favoriet 'Hazard' In de persruimte was er gelegenheid voor het maken van foto's. Als een van de eersten waren de twee jongens uit Ethiopië aan de beurt. Ze maakten eerst om beurten van elkaar een foto maar Marjan bood meteen aan van hen beiden een foto te maken. De anderen uit de groep gaven daarna ook allemaal hun camera aan Marjan dus Marjan bleef in de rol van fotografe. Toen Marjan klaar was kwam één van de jongen uit Ethiopië opnieuw naar haar toe waarop zij dacht dat hij nog een foto wilde samen met zijn vriend. Maar nee hij wilde op de foto met Marjan ! We hebben erg gelachen. Gelukkig waren we er niet met de groep van 40 want dan was hier echt geen tijd voor geweest. De gids werd nu al wat onrustig van de uitgebreide fotosessies.   Deze geweldige foto maakte Marjan van Luuk !  In het museum  Na de tour en het bezoek aan het museum zijn we nog heel lang in de shop geweest. Luuk en Jonno hebben nog een Chelsea tenue gekocht. Daarna liepen we terug naar het metrostation. Ineens zagen we een soort stand waar je je wenkbrauwen kon laten epileren met touwtjes voor 8 pond. Ik vertelde aan Marjan dat dit echt geweldig is. Heel snel en vrijwel pijnloos en ze worden super strak. Marjan stelde meteen voor om het te laten doen. De jongens protesteerden omdat ze geen zin hadden om te wachten maar ze lieten zich omkopen met donuts. Marjan en ik konden tegelijkertijd geholpen worden dus we waren zo klaar en we waren super blij met het resultaat. Volgens de jongens zagen we er ook heel anders uit daarna. :-) Die avond gingen we voor een makkelijke snelle hap bij Mac Donalds. De mcKroket kennen ze dan wel niet in Engeland maar zij hebben weer Iced Fruit Smoothies   En die zijn me toch lekker !! Daarna konden de jongens nog even poolen voordat we ons in onze nette kleding zouden hijsen. Die avond stond er namelijk een musical op het programma.  Voor de kaarten waren wij naar het ons aangeraden Leicester Square gegaan. Eerst probeerden wij tickets voor de Lion King te krijgen. Voor 70 pond konden we daar kaarten voor kopen en dan zaten we op de achterste rij. Niet echt goedkoop dus... Bij andere ticketshops hadden ze helemaal geen 5 tickets op één rij voor de Lion King. Eén jongen die erg aardig leek probeerde met ons mee te denken en vroeg toen waarom we eigenlijk naar de Lion King wilden. De Wicked was veel beter volgens hem met prachtige kostuums en daar had hij ook nog hele goede plaatsen voor. Om een lang verhaal kort te houden tuinden we er met open ogen in. Voor 50 pond per stuk hebben we de kaarten gekocht die achteraf 20 pond per stuk waard bleken. Een leer voor de volgende keer, gewoon in Nederland bestellen ! Daar betaalde je ongeveer 70/80 euro voor de duurste plaatsen van de Lion King. Maar we herinnerden ons de wijze woorden van de schoonmaakster : 'What happend happend, it can't be change. It's better to laugh about it then be mad.' We hebben er dus maar om gelachen toen we inderdaad op de allerlaatste rij terecht kwamen en voor 1 euro kijkertjes konden huren om nog iets van de gezichten te kunnen onderscheiden. Gelachen hebben we ook om de twee Chinese mannen voor ons die de hele show druk met hun waaiers aan het wapperen waren. En om de twee vrouwen voor ons die haast niet in de stoelen pasten en er iemand bij haalden om bredere stoelen te vragen. Ze bleven heen en weer lopen, zuchten en steunen en toen de vrouw voor mij onderuit zakte en haar armen naar achter sloeg pakte ze mijn been beet. Ze keek me aan of ik degene was die in de weg zat. :-) Maar behalve gelachen hebben we vooral genoten. Het verhaal was leuk, er werd prachtig gezongen en het zag er allemaal erg mooi uit. Het mooie oude theater was al een beleving op zich. De jongens hebben gelukkig ook genoten !      Na de musical wilden we nog even ergens wat drinken. We vroegen ons af of we met de kinderen een pub in konden maar we besloten het te proberen. Een meisje dat er werkte zag dat we gingen zitten en zei niets. Ook toen Marjan vroeg of we bij haar wat konden bestellen of dat we naar de bar moesten maakte ze geen opmerking over de kinderen. Ze wees ons alleen de bar voor een bestelling. De jongens wilden warme chocomel en Marjan en ik namen beiden een witte wijn. We zaten er net een paar minuten toen de barman ( waarschijnlijk de eigenaar) naar ons toe kwam lopen met de vraag of we wilden vertrekken omdat er geen kinderen binnen mochten. Wij antwoordden dat we dan in ieder geval eerst onze drankjes op zouden drinken. Hij vertrok weer maar even later was hij weer terug. Nu wilde hij dat we per direct zouden vertrekken. Wij benadrukten dat het meisje ons gezien had en niet had gezegd dat we niet welkom waren en dat we anders geen drankje hadden besteld. Hij vond het heel vervelend maar zei dat we ons geld terug kregen. Inmiddels hadden de jongens hun chocomel al op en Marjan en ik meer dan de helft van onze wijn. No problem ! It's better to laugh abouth it then be mad ;-) Dit rondje had ons in ieder geval niets gekost. Lachend en zeer voldaan na zo'n heerlijke avond pakten we de bus terug richting ons hotel.   

Gedragscode (vrijwillige) medewerkers   Veel  grenzen in het contact tussen (vrijwillige) medewerkers en minderjarige of verstandelijk beperkte deelnemers ( te noemen Deelnemer) aan de activiteiten van de stichting zijn niet eenduidig. Het ene deelnemer wil even op schoot zitten als het troost zoekt, het andere deelnemer heeft behoefte aan een aai over de bol en weer een ander deelnemer vindt het niet prettig om aangeraakt te worden. Hierover kunnen nooit exacte grenzen worden afgesproken die voor alle deelnemers en in alle situaties gelden. Dat is maar goed ook, want voor veel deelnemers is dichtbijheid en lichamelijk contact een voorwaarde om te groeien. Maar er is wel één heel duidelijke grens en dat is de grens dat seksuele handelingen en contacten tussen (jong)volwassen medewerkers en minderjarigen, die bij ons komen, absoluut ontoelaatbaar zijn! Daarom hebben wij als stichting voor al onze (vrijwillige) medewerkers een gedragscode opgesteld. De gedragscode bestaat uit twee delen: regels die bijdragen aan een open, transparante en veilige omgeving voor deelnemers  én vrijwilligers en de omschrijving van seksueel grensoverschrijdend gedrag die het uitgangspunt is van het tucht- en sanctiebeleid dat door de organisatie wordt gevoerd. Wanneer je bij ons komt werken, als vrijwilliger, stagiair(e) of als betaalde kracht, vragen wij je deze gedragscode te ondertekenen. Hiermee verklaar je dat je de gedragscode kent en volgens de gedragscode zult handelen.  1. De gedragsregels voor(vrijwillige) medewerkers:  1. De begeleider moet zorgen voor een omgeving en een sfeer waarbinnen de deelnemer zich veilig en gerespecteerd voelt        2. De begeleider onthoudt zich ervan de pupil te bejegenen op een wijze die de minderjarige in zijn waardigheid aantast.            3. De begeleider dringt niet verder door in het privéleven van de minderjarige dan functioneel noodzakelijk is.                            4. De begeleider onthoudt zich van elke vorm van seksuele benadering en misbruik ten opzichte van de minderjarige. Alle seksuele handelingen, handelingen, contacten en –relaties tussen begeleider en minderjarige tot 16 jaar zijn onder geen beding geoorloofd en worden beschouwd als seksueel  grensoverschrijdend gedrag.                                                                               5. De begeleider mag de minderjarige niet op zodanige wijze aanraken, dat deze aanraking naar redelijke verwachting als seksueel of erotisch van aard ervaren zal worden.                                                                                                                     6. De begeleider zal tijdens trainingsdagen, kampen, reizen, uitjes en dergelijke zeer terughoudend en met respect omgaan met minderjarigen en de ruimtes waarin zij zich bevinden, zoals de kleedkamer of hotelkamer.                                                         7. De begeleider heeft de plicht de minderjarige naar vermogen te beschermen tegen vormen van ongelijkwaardige behandeling en seksueel grensoverschrijdend gedrag en zal er actief op toezien dat de gedragscode door iedereen die bij de minderjarige is betrokken, wordt nageleefd.                                                                                                                                                     8. Indien de begeleider gedrag signaleert dat niet in overeenstemming is met deze gedragscode en bij vermoedens van seksueel grensoverschrijdend gedrag, is hij verplicht hiervan melding te maken bij de daarvoor door het bestuur aangewezen personen.   9. De begeleider krijgt of geeft geen (im)materiële vergoedingen die niet in de rede zijn.                                                     10.In die gevallen waar de gedragscode niet (direct) voorziet, of bij twijfel over de toelaatbaarheid van bepaalde gedragingen ligt het binnen de verantwoordelijkheid van de begeleider in de geest van de gedragscode te handelen en zo nodig daarover in contact te treden met een door het bestuur aangewezen persoon.  2. Omschrijving seksueel grensoverschrijdend gedrag met minderjarigen en sanctiebeleid Onder seksueel grensoverschrijdend gedrag met minderjarigen verstaan wij:                                                                          Elke vorm van seksueel gedrag of seksuele toenadering, in verbale, nonverbale of fysieke zin, opzettelijk of onopzettelijk, die door de persoon die het ondergaat als ongewenst of gedwongen   wordt ervaren; en / of plaatsvindt binnen een ongelijke machtsverhouding (volwassene-kind, hulpverlener-cliënt, leerkracht-leerling, trainer-pupil, leiding-jeugdlid, e.d.); en / of andere handelingen of gedragingen die strafbaar zijn volgens het Wetboek van Strafrecht. Gedragingen die volgens de bovenstaande omschrijving vallen onder seksueel grensoverschrijdend gedrag met minderjarigen, kunnen worden gesanctioneerd door een tuchtrechtprocedure waarin hoor en wederhoor zal plaatsvinden.                                                                                                                                                                                                                                                                                             De sancties bestaan uit het voor korte of langere tijd uitsluiten van vrijwilligerswerk met minderjarigen door persoonsgegevens in een centraal register op te nemen. Seksueel grensoverschrijdende gedragingen met minderjarigen waarvan het bestuur oordeelt dat deze vallen onder het Wetboek van Strafrecht, zullen bij politie/justitie worden gemeld.  Het bovenstaande, bedoeld voor minderjarigen, geld ook voor een ieder met een verstandelijke beperking    Deze gedragscode is  vastgesteld door het bestuur van Stichting Vimebe (vissen met uw beperking)        Ondertekening vrijwilliger                                                                     Ondertekening Bestuur                                                                                                                       Voorzitter

De Harry Potter Studio Tour stond met stip op nummer één van onze wensenlijst. In Nederland had Marjan de kaarten al besteld. Het is zo'n populaire attractie dat je er beter vroeg bij kan zijn wat het boeken betreft. Je kon de kaarten ook online kopen inclusief het vervoer in een Harry Potterbus vanaf Victoria station. Omdat ik de prijzen op de Warner Bros site had bekeken had ik al gezien dat je op die manier twee keer zo veel betaalde voor je kaarten. Ik had dus al besloten het vervoer op eigen houtje te doen. Het zag er ingewikkeld uit toen ik de route online bekeek maar met elkaar zouden we er wel uitkomen. De avond ervoor hadden we op het station de route nog even nagevraagd en zo moeilijk was het helemaal niet. We moesten een paar zones bijkopen maar dat koste bijna niets. Zo hebben we toch ongeveer 150 pond uitgespaard ;-) Op Paddington pakten we de metro naar Euston en vandaar was het 20 minuten met de trein naar Wattford Junction. Daar stond de Harry Potterbus al klaar om ons naar de studio's te brengen. Dat ritje was 2 pond per persoon. We hadden wat extra tijd berekend en nu waren we natuurlijk veel te vroeg. Eerst wisselden we het e-ticket van Marjan om voor kaartjes en daarna dronken we buiten op het terras een lekkere Starbucks. Het is trouwens wel erg belangrijk dat je op tijd komt want de kaartjes staan allemaal op een bepaalde tijd. Wij hadden gekozen voor 11.30 uur en moesten dus tussen 11.30 en 12.00 uur binnen zijn. Daar moet je de rij binnen ook nog even bijrekenen.      De tour heeft al mijn verwachtingen overtroffen... Het was echt fantastisch ! Een aanrader voor iedere Harry Potter fan ! We begonnen in een soort bioscoop waar we wat beelden zagen uit alle Harry Potter films, daarna werden we door de zware houten deuren naar de eetzaal van Zweinstein geleid. Na een kort praatje kon iedereen vrij zijn weg vervolgen. Zo bijzonder om alle decors uit de film te zien. En alle kostuums ! Leuk ook om aan de kostuums te zien hoe Harry, Ron en Hermelien gegroeid zijn in al die jaren.Er waren ook filmpjes te bekijken waar de hoofdrolspelers vertelden over het leven op de set. Het was niet alleen werken, de set was hun leven. Samen met hun collega's vormden ze één grote familie. Ze waren hele dagen op de set, gingen er naar school en vierden er verjaardagen. De maskers waren ook erg bijzonder om te zien. Ik heb altijd gedacht dat de acteurs geschminkt werden maar veel van hen hadden complete maskers op. Ongelofelijk wat er allemaal uit de kast is getrokken voor de Harry Potter films en hoeveel mensen er bij betrokken waren.  Buiten was er ook genoeg te zien. Hier staan de jongens voor het huis waar Harry woonde met zijn oom en tante. Eén van de leukste dingen vond ik 'de weg is weg' ! Op de Hogwarts Bridge  Jonno, Luuk & Luke in de vliegende Ford Anglia Natuurlijk wilden we ook allemaal het boterbier (alcoholvrij uiteraard)  proberen waar Harry, Hermelien en Ron in de films zo gek van zijn. Echt lekker was het niet maar het idee was leuk. Er waren veel mensen die het na één slok in de vuilnisbak deponeerden. Toch zonde van die drie pond ;-) Wij hebben het netjes opgedronken ! Een aanrader zijn trouwens wel de broodjes hotdogs met gebakken uitjes die we als lunch hadden genuttigd. Niet goedkoop maar errug lekker en het is een flinke maaltijd.  Proost !  In de winkel zijn we ook nog een tijd geweest. Alles was echt veel te duur. Luuk en Luke wilden graag een toverstok kopen maar die waren 24 pond per stuk ! Uiteindelijk hebben ze dat gelukkig niet gedaan. Maar het rondkijken en lekker overal aanzitten (waar niemand moeilijk over deed)was een feest ! Marjan en ik hebben heksenhoeden gepast en de jongens de Griffoendor mantels. Ze kunnen zich zo aanmelden bij Zweinstein toch ? Bij het naar buiten gaan kreeg iedereen Harry Potter buttons. En waarom zou je ze opspelden als je ze ook op je ogen kan doen ? ;-) De terugreis verliep weer vlot. In het hotel hebben de jongens nog even een paar potjes gepoold en Marjan en ik dronken eerst wat op een terras. Koffie en Spa rood want wijn mocht alleen als je er eten bij bestelde. Huh ?? En een andere keer mochten we wel alleen wijn bestellen... Het bleek een regel te zijn in Engeland hoorde ik achteraf van mijn ouders. Voor een bepaalde tijd moet je er iets bij eten maar na die tijd mag je ook een los glas wijn bestellen. Tja dat moet je maar net weten dan. Wij gaven de chagrijnige serveerster de schuld. Wat ik ook nooit geweten heb is dat de meeste pubs om elf uur sluiten. Even nog een wijntje of biertje drinken voor het slapengaan was er dus niet bij. En een flesje in de supermarkt kopen voor in het hotel vergaten we steeds. Dat was dus echt een beetje afkicken voor ons ! ;-) Nadat we uitgerust en omgekleed  waren pakten we de bus naar Soho. Wat een geweldige wijk is dat ! Het bleef ook nog tot laat gezellig daar. Chinatown was ook super ! En wat hebben we heerlijk gegeten... Voor 9 pond per persoon konden we onbeperkt eten van een buffet. En wat voor Buffet ! Er was echt zo veel !! Na het eten hebben we nog een rondje door Soho gelopen en daarna pakten we de bus weer terug richting het hotel. In het hotel kletsten we nog wat met Samuel, de nachtportier. Dat was vaste prik `s avonds. Even kletsen en vragen naar het weer voor de volgende dag. Samuel komt uit Italië. Hij heeft gestudeerd maar vond zelf dat hij nog niet genoeg Engels sprak, vandaar dat hij naar Engeland is gegaan. Hij heeft eerst bij het Chelsea stadion gewerkt en nu in het hotel. Omdat het Chelsea Stadion voor de andere dag op het programma stond konden we Samuel meteen vragen hoe we daar het makkelijkst konden komen....

Na het ontbijt pakten we de metro naar Piccadilly Circus. Vanaf daar liepen we naar Leicester Square. Al snel zagen we M&M World, die op ons verlanglijstje stond voor deze vakantie. Wat een geweldige winkel is dat ! Vier verdiepingen vol snoep en gadgets en je kan natuurlijk op de foto met alle bekende M&M personages. We zijn er een aardig tijdje binnen geweest. Daarna dronken we koffie op een terras waarna we onze weg vervolgden. Bij Trafalger Square wilden we een foto maken van de jongens bij de fontein. Uiteindelijk is dat gelukt maar je moet niet vragen hoe ;-) De jongens probeerden elkaar steeds nat te maken door van achter met hun handen water omhoog te scheppen. Op de foto zie je Jonno die weer een poging gaat wagen... Steeds sprong er dus weer één overeind waardoor we zeker een stuk of tien mislukte foto's hadden. We hebben erg gelachen maar de jongens waren wel aardig nat. Het was best lekker weer maar echt warm nog niet... Het duurde dus wel even voordat alles droog was. We liepen verder en kwamen bij Whitehall, een mooi gebouw met een grote parade plaats ervoor, de Horse Guards Parade. Natuurlijk wilden de jongens wel even op de foto met een Guard. Via de Palace of Westminster met de Big Ben zijn we doorgelopen naar Westminster Abbey.   We wandelden verder naar Buckingham Palace. Voor het wisselen van de wacht waren we te laat maar er stond wel iets te gebeuren. Er was allerlei bedrijvigheid in de vorm van politie in de omgeving en camera's en mensen op het terrein van Buckingham Palace. Waarschijnlijk had het ook iets te maken met de geboorte van prins George. We besloten er niet op te wachten, wie weet hoe lang dat kon gaan duren... Bovendien hadden we trek gekregen.  We hoopten snel een mc Donalds tegen te komen maar we vonden een Halal broodjeszaak met heerlijke meeneemhapjes. We kochten lekkere broodjes, fruitsalade en ik koos voor een wrap met Falafel. Heerlijk, veel lekkerder dan de Mac ! ;-) We namen plaats op het terras. Deze reis in Londen stond in het teken van bijzondere ontmoetingen en leuke gesprekken. Ook nu kwamen we in gesprek en wel met de schoonmaker die langs kwam. Eigenlijk kwam het door de jongens... Zij maakten een opmerking dat hij de mais gewoon op de grond liet liggen met het idee dat hij hen toch niet kon verstaan. Dat bleek een vergissing. De man bleek goed Nederlands te spreken en gaf hen een weerwoord. Daarna begon hij te vertellen. Hij kwam uit Canada en had een Nederlandse moeder. Het was zijn wens om in Nederland te wonen maar dat was helaas niet gelukt. Engeland was veel makkelijker om binnen te komen vertelde hij. Zo kletsten we even. Mooi dat soort spontane ontmoetingen... Na de lunch pakten we de metro naar Harrods. Ik ben er vroeger geweest en weet nog dat die winkel ontzettend veel indruk maakte. Ook nu was ik er weer even stil van.De jongens ook trouwens. Wat een prachtig gebouw met een schitterend interieur. Het monument voor Diana en Dodi al Fayed met de brandende kaarsen. De prijzen van veel artikelen! 35.000 pond voor een televisie, een beeldje van 20.000 pond... Alles was even indrukwekkend !  Wat 20.000 pond ? Doe er maar meteen twee ! (en voorzichtig jongens, denk niet dat mijn reisverzekering dit dekt :-) ) We waren meteen in kerstsfeer na een bezoek aan de Kerstafdeling  Even knuffelen met de Harrods beer Op de Speelgoedafdeling probeerden Luuk en Jonno alvast wat Harry Potter toverstokken uit. Even oefenen en in de stemming komen voor de Harry Potter studio's die we de andere dag gingen bezoeken.  Na Harrods pakten we de metro naar Kings Cross Station omdat we Perron 9 3/4 wilden bezoeken. Het perron waarvan de Zweinsteinexpres vertrekt. Helaas hadden meer mensen datzelfde plan... wat een rij !! We besloten er toch maar voor te gaan want je bent een Harry Potter fan of je bent het niet ;-) De jongens gingen ieder apart en met zijn drieën door de muur ( en op de foto) Na zo'n lange intensieve dag hadden we geen zin om `s avonds weer naar het centrum te gaan. Het was ook al aardig laat voordat we terug waren. Daarom besloten we om bij 'onze' pub wat te eten. Marjan en ik namen Fish & Chips, de jongens hadden liever hamburgers. Buiten was het vrij druk dus we liepen naar binnen. Ook daar waren beneden alle tafeltjes bezet. Gelukkig was er boven nog een heel gezellig plekje vrij. Je moest aan de bar bestellen en de drankjes kreeg je op een dienblad mee. Wat wiebelig liep ik het steile trappetje op met het volle dienblad. Marjan kreeg het bestek en de sauzen alvast mee. Aan tafel vroegen we ons af of ze het eten wel boven zouden brengen of dat we af en toe moesten gaan kijken of het al klaar was... Gelukkig was dat niet zo en brachten ze de borden netjes boven. Het voordeel was dat er geen bedieningskosten werden berekend zoals ze dat in de restaurants in Londen doen. Het eten was echt heerlijk en lekker voordelig ! De koffie dronken we weer op ons vaste Wifi plekje. Een terrasje bij een broodjeszaak waar we Wifi hadden van de buren. Even Whatsappen en Facebooken voordat we naar de kamer gingen.

foto's: Kuno Mooren Wat ooit door twee van de voormalige begeleiders van Rory Gallagher, Gerry McAvoy en Ted McKenna, is begonnen als een goh-wat-leuk-die-muziek-van-Rory-daar-moeten-we-eens-wat-mee-gaan-doen is na enkele jaren uitgegroeid tot een band van naam en faam. Met de Nederlandse gitarist Marcel Scherpenzeel spelen de heren al enkele jaren de zalen plat. Na een eerste cd/dvd, die vorig jaar is uitgekomen, is ook een flinke stap voorwaarts gemaakt.            Op 31 januari 2015 deed de Band of Friends in het kader van hun Europese tournee De Boerderij in Zoetermeer aan. Vanaf de eerste toon wordt de aandacht van het publiek gegrepen en die wordt de volgende kleine twee uur niet meer losgelaten tot de laatste noten van de toegift door de ruimte naklinken. Met Gerry als regisseur van zowel de band als het publiek wordt de ene na de ander Gallagher-song de ruimte ingeslingerd. Bouwend op de solide ritmesectie zorgt Marcel voor de zang en het fabuleuze gitaarwerk. Bekende songs als “Bought And Sold”, “Calling Card” en “A Million Miles Away” worden door het publiek luidkeels meegezongen. Halverwege het optreden wordt wat tijd ingeruimd om een aantal eigen songs te spelen, die op vorig jaar verschenen cd/dvd “Too Much Is Not Enough” staan. Het grootste deel van het optreden bestaat uit songs van Rory Gallagher, maar het is duidelijk dat Marcel Scherpenzeel geen Rory-kloon is. Hij speelt de songs wel in de geest van Rory, maar heeft duidelijk een eigen inbreng. Wat al die jaren duidelijk niet veranderd is is de tomeloze energie en het overduidelijk plezier, waarmee de band speelt. En dit slaat over naar het publiek, dat hierdoor getuige is geweest van een uitstekend optreden.

LEEUWARDEN – De brandweer van Leeuwarden werd dinsdagmiddag om 14:25 uur opgeroepen voor een brand bijgebouw (garagebox) aan de Japik Hepkemawei. Door nog onbekende oorzaak is een afvalcontainer die in de garage stond in brand gevlogen. Hierdoor werd de brandweer gebeld. De brandweer was snel te plaatse en had het vuur snel onder controle. De brandweer wist te voorkomen dat het vuur oversloeg naar de woning. Met de overdrukventilator werd de garage rookvrij gemaakt.

LEEUWARDEN – De brandweer van Leeuwarden werd dinsdagmiddag om 13:29 met een tankautospuit en de hoogwerker opgeroepen voor een gebouwbrand (dak) aan de Staniastate. Dakdekkers waren bezig op het dak. Door de werkzaamheden is er brand ontstaan en werd door de dakdekkers de brandweer gebeld. De brandweer was snel ter plaatse. Het brandje op het dak was maar klein en werd door de brandweer in samenwerking met de dakdekkers het vuur geblust met een poederblusser. Het vuurtje was snel onder controle. De hoogwerker hoefde niet ter plaatse te komen.

Het is moeilijk uit te leggen wat ik als moeder voel..... ik wordt warm van al die felicitatie`s die Giovanni leest op facebook waar hij zo van doet glunderen!... ingetogen trots en blij is hij.... en ik.... ik voel van alles... trots zo trots!.... zo verwonderlijk dat hij het heeft mogen en kunnen halen..... lang zijn we bezig geweest met certificaten om zo zijn zelfvertrouwen ook op te krikken.... en nu gewoon zijn A..... Maar wat had hij het zwaar!!! Oh wat heeft hij hard gezwommen.... Ik was s ochtends al naar Rotterdam gegaan kon ik de uitslag van de longscan geven dat scheelde me weer een hoop schrijven in de ochtend....en ik zou dan daarna lekker met een moeder van vanni`s zijn school naar de primark gaan heel gezellig zo fijn om met iemand te praten en om te gaan die verstand heeft van zieke kinderen haha gek he.... Heerlijk geshopt ook voor Giovanni.... die is helemaal in London kleren gestoken..... zonder sokken hahaha.... Kanjertje wie had dat gedacht! WAUWWWW!! *gewoon zijn A..... Kreeg wel een diploma met een verkeerde naam erop.... Het zou geen Korput actie zijn hahaha... kan er wel om lachen, maar het zwembad heeft gelijk actie ondernomen...... Een heel nieuw diploma gemaakt voor hem!   Oh oh hihihi.....   ik om kwart over 2 gauw in de auto gestapt want ik moest om kwart voor drie weer in Hellevoetsluis zijn...dat is gelukt.....  Gauw de kindjes opgehaald en lekker naar huis gegaan....we waren allemaal erg moe en zin om te koken had ik niet meer....poffertjes in de tron en een eitje in de pan voor mij..... Krijg ik ineens toch nog mail van de kinderarts.... toch prednison en vanni krijgt een pepmasker....toch twee dingetjes die mij gisteren niet verteld zijn.... of de prednison wellicht wel ..... de fysio gaat hier in de buurt gebeuren.... daar is school niet zo happy mee want die heeft liever dat vanni op woensdag alle afspraken afwerkt.... snap ik wel, maar dat kan niet ...... Morgen alledrie een vrije dag ....2 een studiedag en 1 atv dag..... dus gaan wel zien wat we gaan doen....;).... Fijne avond verder .....ik ben der een beetje moe van hahaha            

In 2014 zijn 8.306.094 verkeersovertredingen geconstateerd voor onder meer te hard rijden, door rood licht rijden, fout parkeren, het niet dragen van een gordel of helm, handheld bellen en het ontbreken van fietsverlichting. In 2013 ging het om  10.334.619 verkeersboetes . Dat blijkt uit het jaaroverzicht verkeer 2014.* Dat het aantal geconstateerde verkeerovertredingen lager zou uitvallen ten opzichte van 2013 is eerder in 2014 al aangekondigd. Een aantal trajectcontroles stond (deels) uit wegens onderhoud of vervangingswerkzaamheden. Bovendien is een omvangrijke vervangingsoperatie gaande van verouderde, analoge flitspalen door nieuwe, digitale palen in heel het land. Verder vindt grootschalige vervanging plaats van mobiele radarapparatuur bij de politie. Het merendeel van de verkeersboetes wordt opgelegd wegens het overtreden van de maximum snelheid. In 2014 ging het om 6.730.443 geconstateerde snelheidsovertredingen, tegen 8.442.360 in  2013. In 2014 zijn 1.799.216 snelheidsovertredingen geconstateerd middels een trajectcontrole. Een jaar eerder werden nog door trajectcontroles nog  2.159.897 boetes voor te hard rijden opgelegd. Net als in voorgaande jaren zijn in 2014 veruit de meeste verkeersovertredingen geconstateerd op kenteken.  Het aantal verkeersovertredingen dat is vastgesteld middels een staandehouding bedroeg 487.783, tegen 7.818.311 met behulp van kentekenregistratie.

In 2014 zijn 8.306.094 verkeersovertredingen geconstateerd voor onder meer te hard rijden, door rood licht rijden, fout parkeren, het niet dragen van een gordel of helm, handheld bellen en het ontbreken van fietsverlichting. In 2013 ging het om  10.334.619 verkeersboetes . Dat blijkt uit het jaaroverzicht verkeer 2014.* Dat het aantal geconstateerde verkeerovertredingen lager zou uitvallen ten opzichte van 2013 is eerder in 2014 al aangekondigd. Een aantal trajectcontroles stond (deels) uit wegens onderhoud of vervangingswerkzaamheden. Bovendien is een omvangrijke vervangingsoperatie gaande van verouderde, analoge flitspalen door nieuwe, digitale palen in heel het land. Verder vindt grootschalige vervanging plaats van mobiele radarapparatuur bij de politie. Het merendeel van de verkeersboetes wordt opgelegd wegens het overtreden van de maximum snelheid. In 2014 ging het om 6.730.443 geconstateerde snelheidsovertredingen, tegen 8.442.360 in  2013. In 2014 zijn 1.799.216 snelheidsovertredingen geconstateerd middels een trajectcontrole. Een jaar eerder werden nog door trajectcontroles nog  2.159.897 boetes voor te hard rijden opgelegd. Net als in voorgaande jaren zijn in 2014 veruit de meeste verkeersovertredingen geconstateerd op kenteken.  Het aantal verkeersovertredingen dat is vastgesteld middels een staandehouding bedroeg 487.783, tegen 7.818.311 met behulp van kentekenregistratie.

Staatssecretaris Martin van Rijn (VWS) heeft met de Sociale Verzekeringsbank (SVB) afgesproken dat elke PGB-houder declaratie over januari kan opsturen. Dus ook de budgethouders die nog níets hebben gehoord van de SVB of nog geen definitief akkoord hebben gekregen op hun papierwerk. Voor hen gaat de SVB extra hard aan de slag de komende dagen om alles in orde te maken.  75% gevallen krijgt binnen 5 dagen geld Voor alle PGB-houders die sinds gisteren (1 februari 2015) starten met declareren, geldt in 75% van de gevallen dat alles in de startblokken staat om uit te betalen. Binnen 5 werkdagen na ontvangst van de declaratie. In de resterende 25% van de gevallen gaat de Sociale Verzekeringsbank extra hard aan de slag om mensen helderheid te bieden en te zorgen dat er voor half februari betaald kan worden. De PGB betalingen die in januari gedaan moesten worden zijn inderdaad voor het overgrote deel volgens planning eind januari gestort door de SVB.  Snel voor iedereen duidelijkheid Van Rijn: “Ik begrijp heel goed hoe vervelend het is voor mensen als er onduidelijkheid bestaat. Voor de meeste mensen is dat gelukkig niet het geval. Met de SVB heb ik afspraken gemaakt om die duidelijkheid er snel voor iedereen te krijgen. Maar mensen hoeven daar niet op te wachten. Stuur de declaratie over januari zo snel mogelijk op via de SVB website, email of gewone post. Ook als u nog niets heeft gehoord. De SVB neemt alles in behandeling en zorgt er voor dat het geld er snel komt.” Voorschot bij spoed Voor situaties die toch meer spoed eisen, worden in overleg tussen de SVB en Per Saldo individuele oplossingen gezocht waarbij een voorschot een van de mogelijkheden is.  Aanpak fraude voor solide regeling Voor veel mensen is het pgb een hele waardevolle oplossing en daarom heeft de staatssecretaris het budget in alle nieuwe wetten verankerd. Bij een solide, houdbare pgb-regeling hoort het voorkomen van fraude. Naast de huisbezoeken was een van de maatregelen om het persoonsgebonden budget niet meer op de rekening van de cliënt te storten: trekkingsrecht.  Trekkingsrecht voorkomt fraude Trekkingsrecht is op 1 januari 2015 ingevoerd in de Wet langdurige zorg (Wlz), de Wet maatschappelijke ondersteuning (Wmo 2015) en in de Jeugdwet. Trekkingsrecht voorkomt fraude, omdat de (hoge) geldbedragen niet meer op de rekening van de budgethouder worden gestort en de controle niet meer achteraf, maar van te voren worden uitgevoerd. Naarmate er langer met trekkingsrecht gewerkt wordt, worden verdachte transacties steeds beter herkend.

Staatssecretaris Martin van Rijn (VWS) heeft met de Sociale Verzekeringsbank (SVB) afgesproken dat elke PGB-houder declaratie over januari kan opsturen. Dus ook de budgethouders die nog níets hebben gehoord van de SVB of nog geen definitief akkoord hebben gekregen op hun papierwerk. Voor hen gaat de SVB extra hard aan de slag de komende dagen om alles in orde te maken.  75% gevallen krijgt binnen 5 dagen geld Voor alle PGB-houders die sinds gisteren (1 februari 2015) starten met declareren, geldt in 75% van de gevallen dat alles in de startblokken staat om uit te betalen. Binnen 5 werkdagen na ontvangst van de declaratie. In de resterende 25% van de gevallen gaat de Sociale Verzekeringsbank extra hard aan de slag om mensen helderheid te bieden en te zorgen dat er voor half februari betaald kan worden. De PGB betalingen die in januari gedaan moesten worden zijn inderdaad voor het overgrote deel volgens planning eind januari gestort door de SVB.

Kwekerij Populierenlaan Emmer-Compascuum Kwekerij Kruisspoel Emmer-Compascuum. Foto's en tekst: MediaFlits.nl. In een woning aan de Populierenlaan in Emmer-Compascuum heeft de politie dinsdagmiddag een hennepplantage met circa 400 volgroeide wietplanten ontdekt. Later op de middag werden in een bejaardenwoning aan de Kruisspoel ook nog eens 120 wietplanten aangetroffen. De hennepkwekerij in de woning aan de Populierenlaan bevond zich op twee slaapkamers. De wietplanten zijn vanmiddag, door medewerkers van een gespecialiseerd bedrijf ter plaatse met een versnipperraar vernietigt. De benodigde apparatuur voor de kwekerijen is afgevoerd.