Punt
nl
Net nieuw op punt.nl
Hieronder zie je de meest verse artikelen vanuit punt.nl
Het oude punt platform is nu uit gezet. Je kunt nog even bij je oude punt 1 blog tot het begin van het nieuwe jaar om alsnog te verhuizen.   Binnenkort(als het goed is voor de kerst(2012)) komen er een aantal leuke nieuwe features voor (onder andere) de punters uit. Posten van websitemaker naar websitemaker.(groepsloggen) Een nog geheime nieuwe feature ;) die te maken heeft met reageren op de websitemaker. Hebben jullie het Mijndomein kerstdorp al gezien ? https://www.mijndomein.nl/kerst/   -Kerstelf Webdev
2012-12-22 00:23:15 www.punt.nl
Enkele maanden gelden verscheen Eamonn McCormacks dubbelalbum “Like There’s No Tomorrow”. Momenteel toert hij door België, Nederland en Duitsland. Voorafgaand aan zijn optreden in Gebr. De Nobel in Leiden had ik de gelegenheid voor een gesprek met deze sympathieke Ierse gitarist. Het gesprek voerden we onder het genot van een cappuccino voor Eamonn en een kop thee voor ondergetekende in Café van de Leur in Leiden. Eamonn heeft de hoogtepunten, maar ook de dieptepunten van het muzikantenleven meegemaakt. Hij is er zelfs enkele jaren helemaal mee gestopt. Na een kleine twintig jaar als Samuel Eddy rondgetoerd te hebben stapte hij in 2002 een tijd uit de spotlights. “Dat klopt. Ik had me kapot gewerkt en had een pauze nodig. Zelf dacht ik aan een maand of zes, maar dat werden acht jaar. Het is niet zo, dat ik niets heb gedaan. Ik was veel op de achtergrond bezig, heb jonge bands geholpen. Het was een goede tijd voor me, Verfrissend. In plaats van avond aan avond dezelfde dingen te spelen en vast te roesten had ik nu de gelegenheid om naar anderen te luisteren. Dit is zeker van invloed geweest op mijn spel.” Eamonn heeft nooit iets anders willen doen dan muziek maken. Aan een ‘normale’ baan heeft hij nooit gedacht. “Ik speel al sinds mijn twaalfde gitaar. De eerste keer dat ik onder de indruk was van muziek was op mijn zevende. Op school speelde een jongetje uit een lagere klas gitaar. Klassiek gitaar. En toen wist ik al dat ik dat ook wilde gaan doen. Dat jongetje ben ik later nog eens tegengekomen. Dat is Gerry Leonard, die veel met David Bowie heeft gewerkt en nu met Suzanne Vega. Zelf luisterde ik eerst veel naar akoestisch werk, zoals Bob Dylan, Crosby Stills Nash & Neil Young. Mij zus had een elektrische gitaar en toen kwam de interesse voor Eric Clapton, Taste en Gallagher. Op school begon ik in een garage band. Ik ontmoette Rory Gallagher toen ik zeventien was en vanaf mijn eenentwintigste heb ik vier jaar in de VS gewoond. Leuk verhaal, in San Francisco speelde ik in een band, waar ik een gitarist met de naam Walter had vervangen. Jaren later kwam ik deze Walter tegen toen hij in de band van John Mayall speelde. Het was Walter Trout. Diens roadie wist zich nog te herinneren dat ik de gitarist was die hem in San Francisco had vervangen.“ Eamonn schrijft veel nummers zelf. Hij heeft ook al wat namen genoemd van muzikanten die hem inspireren. Hoe komen zijn nummers tot stand? “Meestal rommel ik wat op de gitaar en ontstaat er een melodielijn of een bepaald ritme. Gaandeweg komt er een lijn in en dan past dit gewoon bij een onderwerp; een gebeurtenis, iets wat ik gezien heb of gewoon bedacht heb. En zo ontstaat bij mij een nummer. Dit proces kan tien minuten duren, maar net zo makkelijk tien jaar. Naast de invloeden van de oude meesters kijk ik ook graag naar optredens van nieuwe bands, waardoor ik nieuwe inspiratie opdoe.” Eamonns recente album is een dubbelaar, die bestaat uit een elektrisch bluesrock cd en een akoestische cd. Hoe is dit tot stand gekomen en wat is de filosofie achter de titel “Like There’s No Tomorrow? “Ik sprak eens met mijn agent in Duitsland en vertelde hem dat ik van plan was om twee cd’s uit te brengen, een elektrische en een akoestische. Toen kwam hij met het idee om dit te combineren in een dubbel-cd. Er zijn twee redenen waarom ik voor deze titel heb gekozen. In 1990 speelde ik in Erfurt, dat was toen nog de DDR. In 2007 was ik er weer en toen sprak iemand mij aan die mij zeventien jaar eerder had zien optreden. Hij zei toen, dat ik speelde ‘like there’s no tomorrow’. Deze uitspraak is ergens blijven hangen. De tweede reden is de huidige toestand in de wereld. Er hoeft maar iemand op de verkeerde knop te drukken…. Er kan van alles gebeuren. Dus leef nu ‘like there’s no tomorrow’. “          In het boekje bij de cd is een citaat van William Shakespeare geplaatst. Wat is daar de reden van? “Op school moesten wij de werken van Shakespeare leren. MacBeth enzo. Ik had nog ruimte over op het boekje en zat te bedenken hoe ik dat kon opvullen. En toen schoot dit citaat uit ‘The Merchant of Venice’ mij binnen. Het leek mij wel passend om dit te plaatsen “The man that hath no music in himself, Nor is not moved with concord of sweet sounds, Is fit for treasons, stratagems, and spoils; The motions of his spirit are dull as night, And his affections dark as Erebus. Let no such man be trusted. Mark the music.” Het gesprek komt op het onderwerp dat de blues dood is. Althans, dat wordt beweert. “Dat vind ik niet. Er is altijd een op- en neergaande lijn. Dit werd al gezegd toen de disco opkwam. Die is nu praktisch verdwenen, maar de blues kwam terug. En ik geloof ook dat de blues nu weer aan populariteit aan het winnen is. Kijk maar eens naar Joe Bonamassa, die volle zalen trekt. Er zijn genoeg jonge muzikanten die deze muziek oppakken en zelfgemaakte muziek maken. Ik kan zelf van iedere muziek genieten. Ook van klassiek, van Frank Sinatra. Maar voor mij houdt het op als computers het gaan overnemen, bijvoorbeeld als je hoort dat stemmen gemanipuleerd worden.” Eamonn is een muzikant die veel werkt, vaak van huis is. Wat doet hij als hij niet met muziek bezig is. “Ik heb een jong gezin. (lachend) Ik ben laat begonnen. We hebben een dochtertje dat bijna vijf jaar oud is en een zoontje van zeven maanden. En verder zorg ik dat ik gezond en fit blijf. Ik lust best een biertje als ik niets meer hoef te doen, maar vroeger kwam de eerste al bij de soundcheck. Dat doe ik niet meer”. Ik vraag hem naar zijn plannen voor de toekomst. “Ik noemde net al mijn Duitse agent. Een hele goede. Die is bezig met een plan waar ik nog niet al te veel over mag vertellen. Ik licht wel een tipje van de sluier op. Denk aan de G3 Tour van Joe Satriani, maar dan in de vorm van bluesrock.” Eamonn liet mij beloven het hierbij te laten. Bij deze dus. Ik kan zeggen dat de plannen interessant klinken. Wordt gegarandeerd vervolgd. Met dit antwoord zijn we aan het eind van het interview gekomen. Ik stel Eamonn nog een vraag, die niets met hem of met muziek te maken heeft. Wat stel je steeds maar uit, terwijl je wet dat het belangrijk is om te veranderen? Zonder te aarzelen zegt hij: “Leren om goed piano te spelen. Ik rommel wel wat, maar ik zou het eens goed willen leren. Zoals bijvoorbeeld Neil Young, die tijdens een rockconcert achter de piano gaat zitten en in zijn eentje het publiek stil weet te krijgen. Dat ben ik al jaren van plan, maar ik stel het steeds uit. Ik moet er toch echt eens aan gaan beginnen.” Die avond speelt Eamonn solo in het voorprogramma van Tommy Castro. De eerste twee nummers met alleen elektrische gitaar. Een speeltje dat voor bas- en drumbegeleiding zorgt geeft hem bij de volgende nummers de ruimte om zich meer te concentreren op zang en solowerk. Ondanks het feit dat het publiek bestond uit minder dan twintig personen gaf hij een prima show. In het voorjaar keert hij terug met zijn eigen band.
2017-11-20 19:08:45 barnowlblues.punt.nl
Homemade stoofperen..het is weer die tijd van het jaar :)!
2017-11-20 18:34:35 daanenkoen.punt.nl
Natuurlijk is de aarde niet plat, maar veel gelovigen maken er wel een punt van! "Amerikaan bouwt stoomraket om te bewijzen dat de aarde plat is" Of course the earth is not flat, but many believers make it a point! "American builds steam rocket to prove that the earth is flat" "Mad Mike Hughes gelooft niet in wetenschap. Aero- en hydrodynamica zijn volgens de excentrieke Amerikaan slechts een verzameling formules. Net als de manier waarop voorwerpen zich door de ruimte verplaatsen. Wat hij wel gelooft, is dat de aarde plat is. Om dat te bewijzen bouwde hij de afgelopen jaren een met stoom aangedreven raket die hem komend weekend de ruimte in moet tillen." "Mad Mike Hughes does not believe in science, according to the eccentric American, aerodynamic and hydrodynamics are just a collection of formulas, just like the way objects move through space, but what he does believe is that the earth is flat. In recent years, he has built a steam-driven rocket that will have to lift him into space." https://www.hln.be/nieuws/buitenland/amerikaan-bouwt-stoomraket-om-te-bewijzen-dat-de-aarde-plat-is~a31f1dec/ Gestoord, maar het is zijn lichaam, als hij voor fanatisme zijn leven wil wagen, dat is zijn zaak! Hij zou beter een hele dag zeepbellen zitten blazen, dan ziet hij direct de vorm die eruit komt! Sommige mensen blijven hun hele leven kleuters, gelijk gelovigen geloven, "wie niet word als een kind?" We moeten niet op geloof afgaan maar op eigen onderzoek, het is niet omdat in de zogenaamde heilige boekjes staat dat de aarde plat is, dat het daarom ook waar is, het is niet omdat wetenschappers van deze planeet zeggen dat er geen buitenaards bezoek is vanuit de ruimte dat het daarom ook waar is, het is niet omdat politiekers zeggen dat we in een democratie leven dat het daarom ook waar is. Er zijn bewijzen genoeg dat de aarde niet plat is maar 3D, daarom hebben we ook twee ogen gekregen, met één oog kan je geen 3D waarnemen, we zien dat zeepbellen bolvormig worden als je ze blaast & ze komen los, de hemellichamen zoals zonnen, planeten & manen zijn niet perfect bubbelvormig, niet alle manen & ook niet meteorieten, maar onze aarde & maan zijn geen platte schijven ofzo. Disturbed, but it is his body, if he wants to risk his life for fanaticism, that is his business! It would be better to blow soap bubbles all day long, then he immediately sees the shape that comes out of it! Some people remain preschoolers throughout their lives, believing believers alike, "who does not become like a child?" We must not rely on faith but on our own research, it is not because in the so-called holy books it says that the earth is flat, that it is therefore also true, it is not because scientists of this planet say that there is no extraterrestrial visit from the space that it is therefore also true, it is not because politicians say that we live in a democracy that it is therefore also true. There is evidence enough that the earth is not flat but 3D, that's why we've got two eyes, with one eye you can not perceive 3D, we see soap bubbles becoming spherical when you blow them & they come loose, the celestial bodies like sunbathing, planets & moons are not perfectly bubble shaped, not all moons & also not meteorites, but our earth and moon are not flat discs or something.
2017-11-20 16:48:55 mijnavatar.punt.nl
Bladblazen langs de Kon.Wilhelminaweg.
2017-11-20 14:49:45 utrechtseheuvelrug.punt.nl
foto visser uk 200  
2017-11-20 09:01:19 kotterfotos.punt.nl
Gister was het hier mooi en zonnig weer, dus ik heb me wat in de tuin vermaakt, weer een kliko vol blad en achter me waaide er bij iedere windvlaag weer een nieuwe lading blaadjes uit de boom. Maar goed dit is weer van het gras af. In de zijkanten laat ik het gewoon liggen, maar mijn nieuwe gras daar ben ik een beetje zuinig mee. Nu kom ik aan een hoekje in de tuin waar in het voorjaar juffertjes in het groen staan, nu zijn die dames geloof ik totaal van het padje geraakt want dit zag ik staan. Ik heb dat nog niet eerder gehad die bloei in november, maar ja ik zal ze niet tegenhouden natuurlijk.   En zaterdag was het ook feest, Sint en Piet zijn weer in het land. Laura was er met haar pappa en mamma naar toe gegaan en ze heeft haar eerste pepernootjes gegeten :)
2017-11-20 08:10:51 habadroomt.punt.nl
2 Tessalonicenzen 2:1-17 1 ¶  Broeders en zusters, over de komst van onze Heer Jezus Christus en het tijdstip waarop we met hem worden verenigd, zeggen we u: 2  verlies niet meteen uw verstand en raak niet in paniek wanneer een profetie, een uitspraak of een brief die door ons zou zijn geschreven, het voorstelt alsof de dag van de Heer op het punt staat aan te breken. 3 ¶  Laat u door niemand misleiden, op geen enkele manier. De dag van de Heer breekt niet aan voordat velen zich van het geloof hebben afgekeerd en de wetteloze mens verschenen is, hij die verloren zal gaan. 4  Hij zal alles wat goddelijk en heilig is bestrijden en zich erboven verheffen, om in Gods tempel plaats te nemen op de troon en zich voor te doen als God zelf. 5  Herinnert u zich niet dat ik u dit herhaalde malen heb gezegd toen ik bij u was? 6  Dan weet u ook wat hem nog tegenhoudt en dat hij pas zal verschijnen op de voor hem vastgestelde tijd. 7  Hoewel in het verborgene de wetteloosheid nu al werkzaam is, moet eerst degene die hem tegenhoudt verdwijnen. 8  Pas dan verschijnt hij-en dan zal de Heer Jezus hem doden met de adem van zijn mond en vernietigen door de aanblik van zijn komst. 9  De komst van de wetteloze mens is het werk van Satan en gaat gepaard met groot machtsvertoon en valse tekenen en wonderen, 10  en allen die verloren zullen gaan, zal hij met zijn kwaadaardigheid verleiden. Want ze hebben de liefde voor de waarheid, die hen had kunnen redden, niet aanvaard. 11  Daarom treft God hen met verblinding, zodat ze dwalen en de leugen geloven. 12  Zo zal iedereen die de waarheid niet gelooft maar behagen schept in onrecht, worden veroordeeld. 13 ¶  Maar voor u, broeders en zusters, geliefden van de Heer, moeten wij God altijd danken. Hij heeft u als eersten uitgekozen om te worden gered door de Geest die heilig maakt en door het geloof in de waarheid. 14  Hij heeft u daartoe geroepen door het evangelie dat wij u verkondigd hebben en waardoor u zult delen in de luister van onze Heer Jezus Christus. 15  Wees standvastig, broeders en zusters, en blijf bij de traditie waarin u door ons onderwezen bent, in woord of geschrift. 16 ¶  Mogen onze Heer Jezus Christus en God, onze Vader, die ons zijn liefde heeft getoond en ons door zijn genade blijvende steun en goede hoop gegeven heeft, 17  u aanmoedigen en sterken in al het goede dat u doet en zegt. (NBV) Tot op dag van vandaag zijn er predikers, evangelisten en voorgangers die hun gemeenten en de gelovigen bedriegen door te doen alsof ze weten wanneer het einde van de geschiedenis daar is. Alles heeft een begin en een einde dus ook de geschiedenis. Alleen God heeft geen begin en geen einde, daarom kunnen we over God zelf ook niets verder zeggen dan dat wat God van ons wil. Het einde van de geschiedenis ligt in het duister verborgen, het komt als een dief in de nacht had Jezus van Nazareth gezegd. Maar het komt en zoals in onze geschiedenis het kwaad steeds weer door mensen onder ons wordt gebracht vertrouwen gelovigen er op dat in het eind van de geschiedenis alle kwaad zal zijn verdwenen en alle tranen zijn gewist. Paulus had zijn volgelingen opgeroepen te leven alsof het einde van de geschiedenis elke dag zou kunnen plaatsvinden. Dat wordt vermoeiend als het een paar jaar duurt, of , zoals wij nu weten, een aantal eeuwen. We kennen verhalen van mensen die op een berg gingen zitten of in een woestijn. Als dan het einde van de geschiedenis maar uitblijft kunnen mensen zo wanhopig worden dat ze een eind aan hun leven maken en aan het leven van hun partners, kinderen en vrienden. Wie wijst op de spoedige komst van het Koninkrijk van God kan daar dus mede schuldig aan zijn. We hoeven ons niet neer te leggen bij de schijnbare wetmatigheid van onrecht en geweld in deze wereld. Dat onrecht en het geweld zijn niet het laatste woord in de geschiedenis. Het laatste woord is aan God, is aan liefde, is aan Recht en Gerechtigheid.  De gemeente aan wie Paulus schrijft behoort tot de eersten die de Weg van Jezus van Nazareth zijn gaan volgen. In onze cultuur hebben we dat verhaal over die weg al meer dan duizend jaar mogen horen maar omdat we telkens opnieuw geroepen worden die weg te gaan en ons af te keren van de weg die in de wereld wordt gevolgd mogen ook wij ons rekenen tot de eerstelingen, je moet er fris tegenaan kunnen kijken. Er wordt gesproken over het Evangelie dat ons geroepen heeft en de liefde die we gezien hebben. Dat Evangelie, letterlijk betekent dat "blijde boodschap", was, volgens het Evangelie van Lucas, de verkondiging van de bevrijding van de armen. Niet een bevrijding door geweld maar een bevrijding door de Liefde. In die traditie mogen wij ook gaan staan. Telkens weer worden we geroepen op te staan en onze stem te verheffen tegen de zelfzucht die de rijken, middengroepen genoemd, beschermt en voor de armen overal ter wereld op wie bezuinigd wordt. Onze naasten, onze broeders en zusters, wonen tot aan de einden der aarde, die kunnen we niet in de steek laten, ook vandaag niet.
2017-11-20 07:43:55 basalk.punt.nl
Omdat de beroemde Sushi chefs weer in Roast was Ja zijn Jaap en ik weer eemns even wezen eten daar zondag Hier 2 van de 6 sushi rollen. Er zijn 6 rollen . De keuze is uit 6 rollen Je kan ze tegelijk bestellen Jaap en ik doen elke keer 2 En ze waren weer overtreffelijk lekker En omdat we deze keer 4 rollen hadde genomen Kon er een overheerlijke crepe dessert erbij Zo ik kan er weer tegen aan tot de volgende keer als ze komen dan nemen we Bjorn mee Ilse is er al hahahahha
2017-11-20 05:44:00 flop.punt.nl
Foto's bij dit artikel: https://www.flickr.com/photos/dorenda-/37639382925/in/album-72157682975848553/ en dan pijltje naar rechts. We blijven nog enkele dagen bij Viktor in Moskou. We slapen uit, brengen hele ochtenden door met het klaarmaken van het ontbijt, dat we dus pas als lunch eten, en luisteren naar de vele verhalen die Viktor vertelt. Je zou ze zo kunnen verzamelen in een boek: De wonderlijke belevenissen van Viktor Petrovitsj. Verder werk ik aan mijn blog, onderhouden we de nodige contacten met mensen van thuis en onderweg, doen wat boodschapjes, koken samen en kijken een film. Ik geef Viktor wat computerles, omdat er een paar dingen zijn die hij wel zou willen doen op de computer, maar niet weet hoe. En natuurlijk bezoeken we ook het centrum van Moskou. Ik heb altijd gehoord dat Moskou best mooi is, maar niets vergeleken met Sint-Petersburg. Als dat zo is, moet die laatste wel haast sprookjesachtig mooi zijn, want ik vind Moskou al prachtig. Het is zonder twijfel de mooiste stad die we tijdens deze reis bezocht hebben. Hier is het geen mix van mooie en minder mooie gebouwen, ze zijn gewoon allemaal mooi of heel mooi, en ze passen bij elkaar, zijn mooi onderhouden, en de straten zijn ook in goede staat en schoon. Naast allerlei oude gebouwen zijn er ook moderne elementen, zoals een park met heuveltjes waarin gebouwen zijn met allerlei attracties. Verder zeggen foto’s het beter dan ik. Het weer is helaas niet ideaal, het is rond het vriespunt en het sneeuwt licht. Ik heb me zo warm ingepakt als ik kon en hou het heel redelijk uit, maar Maciek krijgt het op een gegeven moment te koud en wil naar huis. Op de terugweg maken we nog een rondje langs verschillende metrostations, omdat de Moskouse metro een van de mooiste in de wereld schijnt te zijn. Helaas hebben we van tevoren vergeten te kijken welke stations het meest de moeite waard zijn. We komen wel wat mooie tegen, maar als we later thuis op het internet foto’s zien van de mooiste stations, is dat toch nog wel een heel verschil. Op het Rode Plein bevindt zich het mausoleum waarin Lenin tentoongesteld ligt, en dat kan je gratis bezoeken, maar alleen van 10 tot 1. Omdat we die tijden niet kennen, komen we de eerste keer precies om 1 uur aan, en worden er dus niet meer in gelaten. Een paar dagen later proberen we het opnieuw. We staan een half uur in de rij voordat we door de veiligheidscontrole kunnen. Achter ons staan een stel Nederlanders, die pepernoten bij zich hebben, en ik krijg er ook een paar. Misschien de enige dit jaar… Uiteindelijk mogen we naar binnen. De muren van het mausoleum zijn bekleed met glanzende zwarte stenen platen. Over een trap dalen we af naar een verdieping onder de grond. Op elke hoek staan twee soldaten die de voorbijgangers wijzen of ze links- of rechtsaf moeten, alsof er ook een andere mogelijkheid is. En uiteindelijk komen we bij de glazen kist waarin Lenin ligt. Ik weet niet of Lenin ook in Madame Tussauds staat, maar als dat het geval is, ben ik er vrij zeker van dat het wassen beeld daar er echter uitziet dan het echte lichaam hier. Het schijnt dat men in 1924 nog niet over de juiste technieken beschikte om het lichaam zo te balsemen dat er geen veranderingen optreden in het uiterlijk. Het ziet er allemaal nogal plasticachtig uit. Na het bezoek aan het mausoleum warmen we een beetje op in het GUM, een van de oudste winkelcentra in het land, een mooi en luxe oud gebouw. Daarna rijden we naar het Gorkipark, waar we met Viktor hebben afgesproken. Het park ligt aan de rivier, en langs de oever loopt een mooi nieuw fietspad, dat bij zulk weer als vandaag heerlijk rustig is. Het park zelf is heuvelachtig en nog helemaal geel van de herfstbladeren. Het is hier mooi, maar vandaag is het te nat en koud om er echt van te genieten. Onze plannen voor het vervolg van de reis krijgen langzaamaan vorm. Eerst zag het ernaar uit dat het verder naar het zuiden in Rusland en in Oekraïne redelijk warm en zelfs een beetje zonnig weer zou zijn. Maar dat is inmiddels veranderd, en ook daar geven de prognoses hooguit enkele graden aan. Daarom stellen we ons plan om alleen Moskou een stukje uit te rijden met de trein en daarna verder te fietsen naar Kiev bij. We besluiten een stuk verder met de trein te gaan, zodat we hooguit een dag of 5 op de fiets hebben tot Kiev, en als het moet ook twee dagen eerder al in Tsjernihiv op de trein kunnen stappen. In de tussentijd wordt Maciek nog verkouden, en zoals dat met Polen is, als je verkouden bent, dan ben je ziek, vinden ze. We maken daarom geen haast met vertrekken, zodat het ergste over kan gaan. Uiteindelijk gaan we op 30 oktober verder. Een paar minuten voor middernacht vertrekt de nachttrein naar Brjansk. Bij vertrek naar het station blijkt mijn band leeg te zijn, dus die pompen we gauw op in de hoop dat hij het tot het station volhoudt. Onderweg naar het station begeeft een van de ophanghaken van mijn fietstas het. Of beter gezegd: de achterplaat van de tas. De haak hangt nog netjes aan mijn bagagedrager, samen met een stukje van de achterplaat. Gelukkig houdt de andere haak het tot aan het station vol. In de trein repareren we het geheel met wat tiewraps. De plaat moet nu echt nodig vervangen worden, maar hopelijk houden de tiewraps het tot aan huis. Om 7 uur ‘s morgens komen we in Brjansk aan. Daar beginnen we met het vervangen van mijn binnenband, want die is inmiddels weer leeg. Als ik een nieuwe oude binnenband om mijn wiel heb, is het tijd om te ontbijten. De stationshal is enorm, maar er is slechts één bankje om op te zitten, en dat is uiteraard bezet, dus gehurkt met onze etenswaren voor ons op de grond uitgestald eten we onze boterhammetjes. En dan gaan we op weg. Voor we de stad uit zijn, houden we nog stil bij een salon van MTS, een mobiele provider. Op de een of andere manier verdwijnt het beltegoed dat we hebben de hele tijd. Elke dag wordt er een klein bedrag afgeschreven voor het gebruik van het internet, en we hebben zoveel opgewaardeerd dat dat tot het eind van ons verblijf in Rusland genoeg zou moeten zijn, maar al voor de tweede keer is het geld op. Geen idee wat ermee gebeurd is. Opwaarderen kan op heel veel plaatsen, maar dan betaal je 10% provisie, en in de eigen winkels van MTS is er geen provisie. We zijn er een kwartier voor openingstijd, dus onder het wachten zoeken we nog een supermarkt op om een brood voor onderweg te kopen. Daarna waarderen we het beltegoed genoeg op om nog vier dagen internet te hebben, wat overigens weer niet het gewenste effect heeft, want na een dag blijkt het weer bijna helemaal op te zijn. We verlaten de stad. Het weer is bar. Het waait flink, opzij of van voren, het miezert de hele tijd, en het is koud. Bovendien houdt mijn achterderailleur langzaamaan op met werken. Eerst krijg ik de ketting alleen nog op de vier of vijf grootste kransjes, na een tijd blijft hij alleen nog maar op de allergrootste liggen. Volgens mij moet ik iets schoonmaken om te zorgen dat het allemaal wat soepeler loopt, maar het is buiten te koud voor zulke klusjes. Na een kilometer of 30 houden we pauze op een tankstation om wat op te warmen en beraden we ons op wat we verder doen. Willen we echt nog een paar dagen in dit weer fietsen? We besluiten een geschikte plek te zoeken waar we liefst uit de wind kunnen liften. Niet veel verderop is een bushalte waar dat kan. Iedereen rijdt in volle vaart voorbij, en na een kwartier geven we het nog één laatste kans. Als de auto’s die we in de verte voor het stoplicht zien staan voorbij zijn, fietsen we verder om weer wat op te warmen. En juist bij die laatste “lading” auto’s zit iemand die stilhoudt en ons mee kan nemen. De laadruimte is leeg, keurig schoon en bedekt met stukken karton, zodat we de fietsen gewoon kunnen neerleggen en ze niet eens vies worden. En we kunnen mee tot een halve kilometer voor de grens met Oekraïne. Het is wel een andere grensovergang dan we op het oog hadden, maar onderweg controleren we via het internet of het ook een internationale grensovergang is (d.w.z. niet alleen voor burgers van de twee betrokken landen), en dat is het geval. Bovendien kunnen we vanaf deze grensovergang in slechts 75 km een trein bereiken en zonder overstappen naar Kiev reizen, dus dat is zelfs beter dan wat we eerder van plan waren. Ideaal. Rond een uur of vier komen we bij de grens. Een vriendelijke jonge grenswachter begroet ons, neemt onze paspoorten aan en loopt naar het gebouwtje, waar hij wat aan een collega binnen vraagt. Als hij terugkomt, kijkt hij wat somber. “Ik kan jullie niet doorlaten. Deze grensovergang is alleen voor Russen en Oekraïners.” “Dat kan niet,” antwoorden we. “We hebben het zojuist nog op het internet nagekeken, het is een internationale grensovergang. Oké, we hebben op de site van de Oekraïense grenspolitie gekeken, maar als het aan hun kant internationaal is, moet het hier ook internationaal zijn.” De jongeman gaat nogmaals naar het gebouwtje. Na een tijdje komt hij terug, laat vast een paar anderen het terrein op, en deelt ons mee dat er zo dadelijk iemand terugbelt. Even later mogen we toch het terrein op. Het is me een raadsel waarom hij zei dat het alleen voor Russen en Oekraïners was, want er staan overal auto’s en vrachtwagens uit verschillende landen: Bulgarije, Polen, Servië, Macedonië, Roemenië… Bij de paspoortcontrole wordt het briefje van onze registratie in Barnaul direct uit ons paspoort gehaald en zonder ernaar te kijken aan ons teruggegeven. Waarschijnlijk hadden we ons dus net zo goed niet kunnen registreren. Na de paspoortcontrole moeten we alle bagage van de fietsen halen en ermee een gebouw in, waar alles door een scanner gaat en aandachtig bekeken wordt. Van een paar voorwerpen wordt gevraagd wat het is, en als we dat niet direct weten, moeten we de tassen openmaken om ze te laten zien. Daarna mogen we verder naar de Oekraïense kant. Daar hebben ze geen scanners en moeten we alles uitpakken. Gelukkig komt de grenswachter na de eerste tas op het idee dat het beter is om dat binnen te doen, zodat we het niet koud krijgen. Iedereen is vriendelijk, het kost alleen wat tijd. Ik weet niet precies wat voor dingen ze zoeken, maar we hadden in ieder geval makkelijk een flink steekwapen, drugs of edelstenen het land in kunnen smokkelen, door ze gewoon bijvoorbeeld in de tent of slaapmat te verpakken. Alhoewel, dat steekwapen hadden de Russen natuurlijk wel gevonden in de scanner. We verplaatsen ons een uur terug in de tijd, niet omdat we in een andere tijdszone komen, maar omdat in Oekraïne een paar dagen geleden de wintertijd is ingegaan, terwijl men daar in Rusland niet aan doet. Door het bewolkte weer is het al niet erg licht, en door de wintertijd is het nog “vroeger” donker. Om vijf uur schemert het flink, om 6 uur of al eerder is het compleet donker. We rijden echter nog een stuk door, want morgen willen we om 12.25 uur de trein halen, en het is nog 75 km naar het station. Zo’n 50 km voor het station vinden we een mooi houten bushokje, waar we uit de wind en uit de regen kunnen koken en slapen. Het is wel vrij dicht langs de weg, maar als er hooguit eens in de tien minuten een auto langs komt, is dat niet zo erg. ‘s Ochtends warmen we gauw de havermout op die we gisteren al hebben klaargezet, en binnen een uur na het opstaan zitten we op de fiets, rond 7 uur. We trappen flink door, want je weet maar nooit wat er onderweg nog gebeurt waardoor we ineens meer tijd nodig hebben. Maar er gebeurt niets. We rijden gewoon door een licht heuvelachtig landschap, dat ‘s zomers als de zon schijnt waarschijnlijk heel mooi is, en ruim anderhalf uur voor vertrek van de trein komen we aan op het station in Sjostka. We kopen precies de twee laatst overgebleven kaartjes voor de trein waarmee we willen reizen. Terwijl we in de stationshal wachten, spreekt een man ons aan, die al acht jaar regelmatig naar Polen blijkt te reizen om te werken. Hij spreekt heel redelijk Pools. Na een kort gesprekje gaat hij weer weg, maar een kwartier later komt hij terug, met in zijn ene hand een bekertje koffie, in de andere een bekertje thee, en in een plastic tasje aan zijn pols twee stukken chocoladetaart. Voor ons. Omdat hij wat terug wil doen voor de Polen, die zulke goede mensen zijn. De gewone Polen tenminste, want de rijken zijn net als overal niet geïnteresseerd in mensen zoals hij. We praten nog wat en wisselen contactgegevens uit. Als we nog eens in de buurt zijn, moeten we maar bij hem langs komen, en als hij weer in Polen is, zal hij ons bellen. Al bijna een halfuur voor vertrek arriveert de trein, zodat we rustig de fietsen kunnen inladen. We kunnen de fietsen kwijt in één van de portaaltjes, want daar zijn de deuren buiten werking dus ze staan er niet in de weg. En dan kunnen we lekker uitrusten. We hebben bijna vijf uur in de trein voor de boeg. Rond vijf uur komen we aan in Kiev. Een paar kilometer van het station woont Joera, een vriend van Maciek, waar we kunnen logeren. Joera is kaakchirurg en verdient dus prima. Hij en zijn vrouw, die op het moment ergens in Azië op reis is, wonen in een creatief afgewerkt appartement. Als we er aankomen, neemt Joera Maciek mee naar de winkel om wat te eten te kopen, en ik mag lekker uitrusten. De avond brengen we samen door aan tafel met kant-en-klare maar wel lekkere plov, kippenvleugeltjes en “lula-kebab”, oftewel gehakt op een stokje, en een fles cognac. We blijven nog een paar dagen bij Joera. We bezoeken uiteraard het centrum van de stad, dat bij nader inzien veel mooier is dan ik me herinner van toen ik hier op uitwisseling was elf jaar geleden. We repareren mijn versnellingen, ik koop een nieuwe telefoon (mijn oude is in Moskou kapot gegaan en repareren komt duur uit), ik plak mijn band, we doen de was, en we koken lekker uitgebreid. Ook lachen we heel wat af om Joera’s parkiet. Die is drie jaar geleden ziek geweest en heeft toen al zijn veren verloren, en hij is nu nog altijd grotendeels kaal en ziet er níet uit. Maar het is een grappig beestje. De kooi staat op het aanrecht en het deurtje is open. Wanneer je wat interessants aan het klaarmaken bent, komt de parkiet naar buiten en eet het eten haast onder je handen van je bord vandaan. En soms maakt hij ook gewoon een wandelingetje, plukt de vaatdoek aan stukjes of valt zomaar je hand aan om te spelen. Tenslotte kopen we treinkaartjes voor de trein naar Przemyśl, net over de grens in Polen, op 8 november om 6 uur ‘s morgens. 6 uur! En het is zeker een uur fietsen naar het station, zodat we rond een uur of 4 de deur al uit moeten om genoeg speling te hebben... Om kwart over drie ‘s nachts staan we op. Om even voor vier uur gaan we de deur uit. Na iets meer dan een uur komen we aan op het station. We hebben geluk, want onze trein vertrekt vanaf spoor 1, het enige perron waar je kunt komen zonder de fiets over allerlei trappen te hoeven slepen. Het is een nieuwe, snelle trein die ons zonder overstappen naar Polen brengt. Via het internet hebben we de voorste plaatsen in de eerste wagon gereserveerd, want daar is ook plaats voor rolstoelen, en als die er niet zijn, kunnen we de fietsen daar kwijt. Het blijkt dat we met onze ruggen naar de fietsen zitten, dus het maakt eigenlijk niet eens uit welke plaatsen we zelf hebben, als het maar in de eerste wagon is. Onderweg slapen we wat en ik probeer de instellingen van mijn nieuwe telefoon naar wens te krijgen. Aan het begin van de middag komen we in Przemyśl aan. We moeten even wachten voor we mogen uitstappen, want de douaniers hebben besloten dat ze de helft van de passagiers aan een uitgebreide bagagecontrole gaan onderwerpen. Die moeten dus eerst uitstappen, en pas als ze allemaal de juiste kant zijn opgegaan, mogen wij de trein uit. Voordat we verder gaan, eten we eerst een broodje kebab. Daarna gaan we richting het dorpje Różanka, waar Macieks vrienden Krzysiek en Iza wonen met hun dochter Majka en allerlei dieren. Het is een beetje te ver om vandaag nog te halen, maar gelukkig moet Iza ‘s avonds een eind onze richting op om Majka van ballet op te halen en heeft ze aangeboden om nog wat verder te rijden en ons daar op te pikken. We rijden dus gewoon zo ver we kunnen. Het landschap is heuvelachtig en de uitzichten prachtig. Je zou je haast afvragen waarom we eigenlijk zo ver gereisd hebben, als het hier ook zo mooi is. Om een uur of vijf begint het donker te worden, maar wij moeten nog ruim twee uur doorrijden. Gelukkig is er steeds minder verkeer op de weg. Als er tegenliggers zijn die in je ogen schijnen, is het wat vervelend, maar verder rijdt het eigenlijk heel prettig zo in het donker. Het asfalt is prima, zodat we ons geen zorgen hoeven te maken over kuilen waar we ineens in terecht kunnen komen, en de uitzichten zijn eigenlijk best mooi. We zien natuurlijk niet zo veel in het donker, maar de silhouetten van bomen, huizen en heuvels, met af en toe wat flarden mist, en een inmiddels vrij heldere sterrenlucht daarboven stimuleren de verbeelding. Bij een tankstation wachten we nog een minuut of tien op Iza en Majka, die ons met fietsen en al in de auto de laatste dertig of veertig kilometer mee naar huis nemen. Ze wonen in een klein dorpje, of eigenlijk erbuiten, in een koepelvormig huisje dat gebouwd is van strobalen en klei. Omdat dat materiaal als dak in het Poolse klimaat toch niet ideaal bleek te zijn, hebben Maciek en Krzysiek er vorig jaar een houten dak op palen overheen gebouwd, en het geheel ziet er nu een beetje uit als een grote paddenstoel. Grappig genoeg vind ik ‘s ochtends naast ons bed een boek van Rien Poortvliet over kabouters… Na aankomst krijgen we een lekkere kom soep, Iza maakt nog en pizza, en we kletsen nog wat. We gaan niet al te laat naar bed, want afgelopen nacht hebben we niet bepaald veel geslapen, en morgen kunnen we niet onbeperkt uitslapen, want we hebben beloofd dat we voor de boerderij zullen zorgen. Iza moet namelijk naar een begravenis een flink eind weg, en Krzysiek is er sowieso niet, want die is twee weken weg. Een stuk meer uitgeslapen dan gisteren beginnen we de dag met een kop koffie. Iza heeft Majka al naar school gebracht, en laat ons voor vertrek naar de begrafenis nog even zien wat er allemaal moet gebeuren vandaag. Het valt nogal mee. We hoeven alleen aan het eind van de middag de dieren de stal in te laten, wat hooi te geven, en alle hekjes dicht te doen. Er zijn vijf geiten, een ezel, een muilezel, een koe (maar die blijft in de stal), een stel schapen, wat kippen en drie eenden. Het grootste deel van de dag hebben we dus gewoon vrij. Nadat we ontbeten hebben, besluit ik de keuken wat op te ruimen, want het aanrecht staat vol met ongewassen vaat, en het fornuis kan ook wel een beurt gebruiken. Ook veeg ik de vloer aan, wat hoog nodig blijkt te zijn. Zou ik het soms gemist hebben om het huis schoon te moeten houden? Voor we het weten is de ochtend om, en we hebben niet eens meer tijd om macaroni te koken, zoals we van plan waren, voordat we Majka moeten ophalen bij buren een kilometer verderop die haar van school hebben meegenomen. We warmen alleen gauw de overgebleven soep op en eten wat boterhammetjes. Vanavond dan maar macaroni. Het is een mooi wandelingetje naar de buren. De omgeving is prachtig. Heuvels, hier en daar bos, de bomen zijn gedeeltelijk nog mooi gekleurd, schilderachtige houten huisjes. Eenmaal weer thuis besluit ik nog wat te schrijven aan mijn blog en wat andere dingetjes te regelen. We laten de dieren in de stal en sluiten alles af. Het begint al donker te worden. Als we honger krijgen, maken we wat macaroni klaar, en als we het gevoel hebben dat het al zeker tien uur is, blijkt het pas half zeven te zijn. Het wordt al zo vroeg donker! Na twee dagen en drie nachten is het weer tijd om verder te gaan. Om half één hebben we een trein vanuit Dębica, bijna 40 kilometer verderop. Iza wil ons wel wegbrengen, maar het is eindelijk mooi weer geworden, dus fietsen zou ook wel fijn zijn. Na bestudering van de route besluiten we dat Iza ons een deel van de afstand wegbrengt met de auto, tot op een heuvel, en dan rijden we de rest zelf, de heuvel af. Maar voor we weggaan, eten we eerst nog een heerlijk ontbijt: Iza heeft Georgische chatsjapoeri gemaakt. Ruim op tijd komen we op het station aan. Tijdens het wachten worden we door verschillende mensen aangesproken die willen weten waar we geweest zijn. En wij dachten dat het al lang afgelopen was met dat soort spontane gesprekken! De trein brengt ons snel en comfortabel naar Krakau, waar we, alvorens naar Macieks huis te gaan, nog een klein ererondje door het centrum maken. Op de markt is juist een concert bezig, want het is vandaag onafhankelijkheidsdag. En als we dan uiteindelijk thuis aankomen, staat Macieks moeder al bij het hek te wachten, want ze had juist een paar minuten eerder gebeld om te vragen waar we bleven. En dat is zo ongeveer wel het einde van de reis. Ik blijf nog een paar dagen in Krakau, want ik heb geen haast, en ga daarna met de trein naar Warschau. Daar ontvangt collega Mandy me met vlaggetjes, ballonnen en „WELCOME HOME DORENDA” op de spiegel geplakt bij haar thuis, waar ik zolang mag logeren, totdat ik een eigen flatje heb gevonden.
2017-11-19 21:27:54 dorenda.punt.nl
De Belgische UFO golf ... The Belgian UFO golf ...
2017-11-19 21:17:02 mijnavatar.punt.nl
Na de wandeling.. ..een portje en bitterballen, en Koen appelsap of course...
2017-11-19 18:28:10 daanenkoen.punt.nl
Even Koen 'uitlaten'...
2017-11-19 18:26:39 daanenkoen.punt.nl
Nigel Farage: Waarom onderzoek naar Russische inmenging, als EU zelf nauw samenwerkt met de extreemlinkse open-grenzen globalist George Soros?  Tijdens een hoorzitting gaf de topadvocaat van Facebook toe dat slechts 0,004% van alle nieuwsberichten onder ‘Russische beïnvloeding’ zouden kunnen vallen (3). Sinds de Amerikaanse regering eind vorig jaar $ 160 miljoen uittrok om ‘Russische propaganda en desinformatie’ te bestrijden –en de EU volgde met enkele tientallen miljoenen euro’s- is de hetze tegen Rusland en diens president Vladimir Putin tot een ware hysterie uitgegroeid. Brexit, het onafhankelijkheidsreferendum in Catalonië, de verkiezingen in om het even welk EU-land? Rusland zou het allemaal hebben beïnvloed, zozeer dat de Tweede Kamer er afgelopen week ‘van geschrokken zou zijn’ (2). Alles wat inmiddels tegen de doelen van de gevestigde orde ingaat, wordt onmiddellijk gelinkt aan ‘Rusland! Rusland! Rusland!’. Misschien wordt deze site ook wel stiekem aangestuurd door het Kremlin?  
2017-11-19 16:42:12 xandernieuws.punt.nl
Heeft Eisenhower overeenkomsten met buitenaardsen gesloten om de militiaire positie van Amerika kracht bij te zetten? Has Eisenhower signed agreements with extraterrestrials to reinforce America's military position?
2017-11-19 16:22:40 mijnavatar.punt.nl
Deinze bleef slapen..
2017-11-19 12:41:48 daanenkoen.punt.nl
2 Thessalonicenzen 1:1-12 1 ¶  Van Paulus, Silvanus en Timoteüs. Aan de gemeente in Thessaloníki, die toebehoort aan God, onze Vader, en de Heer Jezus Christus. 2  Genade zij u en vrede van God, onze Vader, en de Heer Jezus Christus. 3  Broeders en zusters, wij moeten God altijd voor u danken. Het past ons dit te doen, omdat uw geloof sterk groeit en uw liefde voor elkaar groter wordt. 4  Wij spreken dan ook in de gemeenten van God vol trots over uw standvastigheid en trouw onder de vervolgingen en onderdrukking die u moet doorstaan. 5 ¶  Ze zijn het bewijs dat God rechtvaardig oordeelt door u zijn koninkrijk, waarvoor u nu lijdt, waardig te achten. 6  God is inderdaad rechtvaardig: hij zal uw onderdrukkers straffen met onderdrukking 7-8 en u, die nu onderdrukt wordt, samen met ons van alle last bevrijden wanneer Jezus, de Heer, vanuit de hemel verschijnt. Dan komt hij in een vlammend vuur en omringd door engelen, door wie hij zijn macht manifesteert; dan straft hij hen die God niet erkennen en het evangelie van onze Heer Jezus niet gehoorzamen. 9  Ze zullen voor eeuwig worden verstoten, ver van de Heer en van zijn kracht en majesteit. 10  Op die dag komt hij om te worden geprezen door al de zijnen, om te worden geëerd door allen die tot geloof gekomen zijn-ook door u, want u hebt ons getuigenis aangenomen. 11  Daarom bidden wij altijd dat onze God u deze roeping in ere doet houden, dat hij u door zijn kracht de vaste wil geeft het goede te doen en u door uw geloof al het mogelijke tot stand laat brengen. 12  Dan zal door de genade van onze God en van de Heer Jezus Christus de naam van onze Heer Jezus door u geprezen worden, en u door hem. (NBV) Vandaag beginnen we met het lezen van de tweede brief van Paulus aan de gemeente in Thessaloníki, de Griekse stad in, de tegenwoordig Griekse, provincie Macedonië. Samen met de eerste brief van Paulus aan de gemeente in Thessaloníki vormt deze brief een van de oudste geschriften uit het Nieuwe Testament. Er zijn geleerden die aannemen dat de brief werd geschreven zo'n 20 jaar na de dood van Jezus van Nazareth aan het kruis in Jeruzalem. De brief neemt enkele misverstanden weg die waren ontstaan na de eerste brief die de gemeente in Thessaloníki had gekregen. Er zijn dan ook geleerden die er aan twijfelen of Paulus deze brief wel zo snel na de eerste heeft geschreven maar misschien pas aan het eind van zijn leven zich genoodzaakt zag nogmaals deze Griekse gemeente een brief te sturen. Er zijn ook geleerden die denken dat Paulus misschien helemaal deze brief niet heeft geschreven maar dat het later nodig werd om als aanvulling op hetgeen in de eerste brief stond deze brief te schrijven. De kwestie die voor onrust in Thessaloníki had gezorgd, en niet alleen daar, was de wederkomst van Christus. Paulus had in de eerste brief gesuggereerd dat de gemeente die wederkomst eigenlijk elke dag moest verwachten. Dat had men vrij letterlijk genomen. Wij weten inmiddels na 2000 jaar dat je daar toch ietwat anders tegen aan moet kijken. In deze eerste verzen legt de schrijver nog eens uit waarom het terecht is de gemeente zo te prijzen als in de eerste brief werd gedaan. Ze hadden al die loftuitingen kennelijk van zich geworpen, bescheiden als ze waren. Ze hadden het overigens niet gemakkelijk. De gemeente werd zwaar vervolgd om wat ze deden voor de slaven en de armen. In dit hoofdstuk komt het Evangelie van Jezus van Nazareth weer terug en we weten uit het Evangelie van Lucas dat dit de boodschap is dat de armen bevrijd zullen worden. Wie daar niet aan gehoorzaamt zal zelf onderdrukt worden staat hier, en we kunnen ons voorstellen dat de machthebbers in Thessaloníki daar niet blij mee waren en een dergelijke groep mensen probeerden te onderdrukken. Dat verhaal dat je, door met elkaar te delen, door elkaar lief te hebben, door elkaar als gelijken te behandelen, en door datzelfde te doen voor iedereen in je omgeving, elke aardse overheid uiteindelijk kan weerstaan en verslaan, trekt natuurlijk toch mensen die arm zijn, ziek zijn, in slavernij worden gehouden en zich onderdrukt voelen. Zij worden niet met geweld bevrijdt maar met liefde. Daar is een overheid niet tegen bestand. Dat blijkt ook in onze dagen, vreedzame demonstraties die ergens voor zijn, vallen nauwelijks te verbieden. Dat moet ook ons hoop geven op de bevrijding van de armen en de afbraak van de onrechtvaardige tolmuren.
2017-11-19 08:29:56 basalk.punt.nl
Xandernieuws had vandaag natuurlijk ook weer een topic geschreven, "er zijn geen democraten meer", of iets van die strekking, er zijn nooit democraten geweest! Zijn gelovigen democraten? Nee, want dat komt van demonen, van Satan, ze willen een regering met alléén een almachtige aan de knoppen! Xander's news had of course also written a topic today, "there are no more democrats", or something to that effect, there have never been any democrats! Are believers democrats? No, because that comes from demons, from Satan, they want a government with only an almighty one at the controls! http://xandernieuws.punt.nl/content/2017/11/OECD-studie-Meeste-Europese-landen-ook-Nederland-geen-democratie-meer Als er dan een "christen" de opmerking schrijft dat ze ook niet in een democratie geloven krijgt die al direct rood onder zijn reactie de sukkelaar! "Vijgeboom, uw ongenuanceerde uitspraken maken dit forum ongeloofwaardig. U kunt de duivel wel van alles de schuld geven maar u vergeet dat de mens ook een eigen wil heeft en eigen keuzes maakt. Mod." If then a "Christian" writes the remark that they do not believe in a democracy, it immediately turns red under his reaction the loser! "Vijgeboom, your disagreeable statements make this forum unbelievable.You can blame the devil for everything, but you forget that people also have their own will and make their own choices."
2017-11-18 20:22:36 mijnavatar.punt.nl
Toon meer
Er zijn geen verdere berichten
Server query time:3ms Retrieval time:8ms
Over punt.nl

Punt.nl is de weblogcommunity van Mijndomein.nl. Om punt.nl met haar tijd mee te laten gaan is er een geruime tijd geleden besloten om een nieuw blog platform voor punt.nl te maken. Dit is uiteindelijk door gegroeid naar de Mijndomein Websitemaker.

Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl